Εκεί όπου τα παιδιά σταμάτησαν πια να κλαίνε…

Αυτό το βίντεο με συγκλόνισε. Όσο κανένα άλλο, από τα πολλά που έχω δει από και για το Χαλέπι. Και σ’ αυτό θα αφιερώσω όλη τη στήλη σήμερα.

ΤΟ ΧΑΛΕΠΙ είναι ένα μέρος όπου τα παιδιά δεν κλαίνε πια, είναι η φράση που χρησιμοποιεί ο δημοσιογράφος του βρετανικού Channel 4, Ματ Φρέι. Με 11 μόλις λέξεις, τα λέει όλα.
Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ στα καλύτερά της, για έναν κόσμο στα χειρότερά του.
Η ΣΚΗΝΗ κινηματογραφήθηκε την περασμένη εβδομάδα από τον Γουάαντ Αλ Κατέαμπ, ο οποίος είναι ένας από τους χιλιάδες που είναι ακόμα εγκλωβισμένοι στην περιοχή που ελέγχουν οι αντικυβερνητικές δυνάμεις.
ΤΡΑΒΗΧΤΗΚΕ μέσα στο τελευταίο νοσοκομείο που είναι σε λειτουργία, λίγη ώρα μετά τον βομβαρδισμό κτηρίων όπου έμεναν άμαχοι πολίτες. Ήταν νύχτα, μάλιστα, και οι περισσότεροι σκοτώθηκαν ενώ κοιμούνταν.

ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ είναι σκληρές, αλλά η σωστή δημοσιογραφία, σε αντίθεση με την εντωπωσιοθηρική που τόσο καλά ξέρουμε και στην Κύπρο, ξέρει πώς να διαχειρίζεται τέτοια θέματα. Χωρίς αχρείαστες πομπώδεις εκφράσεις. Χωρίς μουσική υπόκρουση, που την έχουμε για ψωμοτύρι εδώ, σχεδόν σε όλες τις ειδήσεις.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ που θα δείτε στην αρχή του ρεπορτάζ είναι αυτό μάλλον που ενέπνευσε τον Ματ Φρέι να χρησιμοποιήσει τη φράση που επέλεξα ως τίτλο του κομματιού. Η μητέρα του, ματωμένη κι απελπισμένη, αφού μόλις έχασε τα άλλα δύο παιδιά της μέσα στα συντρίμμια, το ρωτά «είσαι καλά Αγιάν, αγάπη μου;».
ΑΝΕΚΦΡΑΣΤΟ εκείνο, δεν ανταποκρίνεται. «Τρυφερά λόγια προς ένα παιδί που δεν μπορεί να βρει τα δικά του», λέει ο δημοσιογράφος.
«ΤΟ ΧΑΛΕΠΙ είναι μία αποτρόπαιη σκηνή με έναν όλο και μειούμενο θίασο επιζώντων. Κι αυτοί που βλέπετε τώρα (στο νοσοκομείο) είναι οι τελευταίοι των τελευταίων. Η Ουμ Φατίμα, η μητέρα του παιδιού, είναι η μόνη εναπομείνασα ενήλικας από τρεις οικογένειες. Η πολυκατοικία της εξαλείφθηκε από ρωσική ή συριακή βόμβα».
ΜΕΣΑ στο απελπισμένο της μοιρολόι, ακούγεται να τα βάζει με τον Πρόεδρο της Συρίας. «Δεν ξέρω με τι μας κτύπησε ο Άσαντ. Ήμασταν σπίτι και κοιμόμασταν. Ξαφνικά, όλο το κτήριο έπεσε πάνω μας. Ω Θεέ μου, όλα μου τα άλλα παιδιά σκοτώθηκαν».
ΕΚΕΙΝΗ τη στιγμή, η Φατίμα έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με ένα νεαρό αγόρι, γειτονόπουλό της, που κρατά στα χέρια ένα παιδάκι τυλιγμένο σε κουβέρτα. Ο Μαχμούντ κλαίει απαρηγόρητος. Το βρέφος που κρατά είναι ο μικρός του αδερφός Ισμαήλ. Ενός μηνός.
«ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ του είναι το μόνο γαλήνιο πράγμα μέσα σ’ αυτό το πανδαιμόνιο. Αλλά αυτός είναι ο ύπνος των νεκρών. Ο Ισμαήλ πέθανε από ασφυξία μέσα στα ερείπια. Και τώρα ο Μαχμούντ δεν θέλει να τον αποχωριστεί», λέει με φωνή σταθερή, καθόλου δραματοποιημένη, ο Άγγλος δημοσιογράφος.
ΚΑΜΙΑ φορά οι εικόνες είναι τόσο δυνατές που τα λόγια περιττεύουν. Και οι πομπώδεις λογοτεχνισμοί προσβάλλουν το θέμα.
«ΤΟ Χαλέπι είναι ένας τόπος όπου τα παιδιά σταμάτησαν να κλαίνε», λέει ο Φρέι καθώς το εμβρόντητο παιδί της Φατίμα κοιτάει μπροστά ανέκφραστο, σαν να μη βλέπει, σαν να μην αισθάνεται τίποτα. Στο πρόσωπό του αντικατοπτρίζεται η φρίκη αυτού του πολέμου, που μαίνεται εδώ και περίπου 3 χρόνια μες στα πόδια μας, που βιαστικά αυτές τις μέρες μεταπηδούν από ρεβεγιόν σε ρεβεγιόν.
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ έχει αντιστρέψει τους ρόλους. Τα παιδιά, όπως ο Μαχμούντ που κρατά στα χέρια το άψυχο αδερφάκι του, παίζουν τον ρόλο του πατέρα που έχουν ήδη χάσει.
ΑΥΤΟΣ, ο πρόωρος μπαμπάς, παρηγορεί τη Φατίμα που θρηνεί την οικογένειά της που ξεκληρίστηκε. «Μην απελπίζεσαι», της λέει. «Ο Αλλάχ θα εκδικηθεί για μας αυτούς που τους σκότωσαν». Και ψελλίζει το όνομα «Άσαντ».
ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ, σε αυτές τις βάρβαρες περιστάσεις, δεν έχουν απαντήσεις. Είναι τόσο άδεια και σκοτεινά όσο το άψυχο βλέμμα ενός παιδιού που βλέπει όλους γύρω του να κλαίνε κι ούτε το «γιατί» δεν ενδιαφέρεται να μάθει…
πηγή  philenews
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: