Η Βουλή ως ατζέντης της Εκκλησίας!

i-vouli-os-atzentis-tis-ekklisias

Άρθρο της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

Αν ζούσαμε σε μια κοινωνία στην οποία έχουν επιλυθεί όλα της τα προβλήματα, ίσως και να αντιλαμβανόμασταν το ενδιαφέρον της Βουλής να ασχοληθεί και να περιφρουρήσει τα δικαιώματα της Εκκλησίας στη διενέργεια εράνων στα πλαίσια κηδειών. Ωστόσο δεν τα έχουμε λυμένα, για αυτό και ξενίζει ο ρόλος της Βουλής ως ατζέντη της Εκκλησίας, η οποία μετά την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου μπορεί πλέον διά νόμου να διεκδικεί ποσοστά από τις εισφορές. Τα οποία θα επενδύει, φυσικά, σε θεάρεστα έργα -όπως ξενοδοχεία, καλλιμάρμαροι ναοί και τράπεζες- και δεν θα τα πετά στον γάμο του Καραγκιόζη. Ο οποίος γάμος του Καραγκιόζη μπορεί να είναι τη μια οι πυρόπληκτοι της Ελλάδας, την άλλη οι άνεργοι και οι μη έχοντες από τον ήλιο μοίρα.

Προφανώς και δεν είναι ωραίο το θέαμα της συλλογής χρημάτων μέσα στις εκκλησιές την ώρα που κηδεύεται κάποιος. Θα μπορούσε η Εκκλησία, στα πλαίσια του πνευματικού της έργου, να απαγορεύσει κάτι τέτοιο εξηγώντας πως δεν είναι ορθό θρησκευτικές τελετές να καταλήγουν σε παζάρι και οι θαμώνες να αποσπώνται από τον θείο λόγο. Δεν το έκανε όμως. Απλώς ζήτησε ποσοστά. «Για να διενεργείς έρανο μέσα στην ιδιοκτησία μου, θέλω μέρισμα.» Τόσο κυνικά. Κι ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου δικαιολόγησε το αίτημα τής Εκκλησίας: «Ποιος θα ανακόψει κάποιον που επιθυμεί, για παράδειγμα, να καταλήξουν οι εισφορές σε χρηματοδότηση προσπάθειας για ελεύθερη χρήση των ναρκωτικών;». Βλέπετε, το πρόβλημα αυτό ήταν, κι η Βουλή θέλησε να μας προφυλάξει από παράλογες και παράνομες επιθυμίες ορίζοντας την Εκκλησία εισπράκτορα.
Προφανώς και δεν είναι ωραίο το θέαμα. Με τον τρόπο αυτό, όμως, εξασφαλίστηκαν για χρόνια τώρα πάρα πολλά χρήματα στηρίζοντας οργανώσεις και ιδρύματα που προσφέρουν βοήθεια σε διάφορες ομάδες που τα χρειάζονται. Βοηθώντας, για παράδειγμα, συγγενείς παιδιών να ταξιδέψουν μαζί τους στο εξωτερικό και να είναι δίπλα τους σε μια κρίσιμη εγχείρηση και θεραπεία. Παρέχοντας ψυχολογική στήριξη σε καρκινοπαθείς και συγγενείς τους. Ενισχύοντας οικογένειες που έχασαν κάποιο μέλος της οικογένειάς τους. Ξοφλώντας χρέη αποθανόντα, βοηθώντας ορφανά ή άπορα παιδιά. Όπως ανέφερε ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Αδάμος Αδάμου, 50% του προϋπολογισμού των μη κυβερνητικών οργανισμών συλλέγεται από τις κηδείες εις μνήμην.
Τώρα που ένα μέρος των χρημάτων θα καταλήγει στην Εκκλησία, ενώ αρκετοί σαν και του λόγου μου δεν θα κάνουμε ξανά εισφορά σε κηδεία, θα αναλάβουν η Βουλή και το κράτος να καλύψουν τις ανάγκες αυτών των οργανισμών; Ή θα αναπτυχθεί νέα κουλτούρα και θα κάνουμε απευθείας εκεί που κρίνουμε ή εκεί που θέλουν οι οικείοι;
πηγή philenews.com

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s