Κωνσταντινούπολη Β’ Μέρος: Σισμανόγλειο Μέγαρο

1101660_620x410

 

Ο δεύτερος σταθμός της  εκπομπής » Ένας Κόσμος Ελλάδα» και η Λίτσα Πισκερά στην Πόλη είναι το Σισμανόγλειο Μέγαρο όπου φιλοξενείται το  Ελληνικό Προξενείο.

Βρίσκεται στο μέσον της άλλοτε Grande rue de Pera (Μεγάλη οδό του Πέρα) και σημερινή İstiklal Caddesi έναν πεζόδρομο, τον οποίο διασχίζουν καθημερινά  εκατομμύρια άνθρωποι και ο οποίος αποτελεί το κέντρο της εμπορικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της Πόλης. Ήταν η κατοικία της οικογένειας Σισμάνογλου.

 

Ο πατέρας, Ιωάννης Σισμάνογλου, γεννήθηκε το 1820 στην Άγκυρα και πέθανε στο 1894 στην Πόλη, όπου είχε εγκατασταθεί σε νεαρή ηλικία. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και ήταν επίσης τραπεζίτης. Γνωρίζουμε ότι η Οθωμανική κυβέρνηση τον είχε διορίσει μέλος της Επιτροπής Τραπεζιτών για το Φόρο της Δεκάτης, σπουδαία και εμπιστευτική θέση. Υπήρξε μεγάλος ευεργέτης: Χρηματοδότησε εν μέρει την ανέγερση του σημερινού κτιρίου της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής και συνέδραμε σημαντικά την Ορθόδοξη Κοινότητα της γενέτειρας του, που το 1922 είχε ορθόδοξο πληθυσμό περίπου 4.000 άτομα. Ο Ιωάννης παντρεύτηκε την Αικατερίνη Κιουπεντζόγλου και απέκτησε τρεις γιούς. Οι δύο από αυτούς, ο Κωνσταντίνος και ο Αναστάσιος (ο Αλέξανδρος πέθανε πολύ νέος), ανέλαβαν τις οικογενειακές επιχειρήσεις και επέκτειναν τις δραστηριότητές τους στην Αθήνα και το Παρίσι. Παράλληλα, ακολουθώντας το παράδειγμα του πατέρα τους χρηματοδότησαν πολλά έργα των Ρωμιών στην Πόλη αλλά και στην Ελλάδα, όπου εγκαταστάθηκαν μετά το 1923 (προσέφεραν μεγάλης έκτασης τσιφλίκι στην Κομοτηνή για την προσωρινή εγκατάσταση των προσφύγων και ίδρυσαν δύο σανατόρια, ένα στην Κομοτηνή και ένα στην Αθήνα).

Ο Κωνσταντίνος (1857-1951), δώρισε το πατρικό τους σπίτι στην Πόλη, τον Νοέμβριο του 1939, στο Ελληνικό Δημόσιο με τον όρο να χρησιμοποιηθεί ως κτίριο του Γενικού Προξενείου. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, το Σισμανόγλειο Μέγαρο πρέπει να οικοδομήθηκε γύρω στα 1890. Μετά το 1939, λόγω των αντίξοων εξελίξεων στις δεκαετίες που ακολούθησαν, το κτίριο δεν μπόρεσε να εκπληρώσει το σκοπό του και παρέμεινε άδειο και αχρησιμοποίητο. Μεταξύ των ετών 1957 και 1962 ενοικιάστηκε στην Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών (USIS). Την εποχή εκείνη τροποποιήθηκε το ισόγειο, όπου υπήρχαν τρία καταστήματα. Η βελτίωση των διμερών σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας από το 1999 και μετά, επέτρεψαν την απεμπλοκή του κτιρίου και την ανάληψη πρωτοβουλίας για την επισκευή και αναπαλαίωσή του -το έτος 2000. Ευτυχώς, το κτίσμα δεν είχε υποστεί αρχιτεκτονικές αλλοιώσεις, μόνο ο χρόνος είχε αφήσει εμφανή τα ίχνη αποσάθρωσης και κάποια τμήματά του είχαν καταρρεύσει. Οι εργασίες αναπαλαίωσης ολοκληρώθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2003. Από το Νοέμβριο του 2003 το Μέγαρο χρησιμοποιείται ως «Πολιτιστικό Κέντρο» του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας και ως τον Αύγουστο του 2008 πραγματοποιήθηκαν στις αίθουσες του ακριβώς 208 σπουδαίες πολιτιστικές και όχι μόνον, εκδηλώσεις. Η φωτογραφική έκθεση «Η Ελλάδα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο» που εκτίθεται τώρα  -η «Α» έχει γράψει σχετικά-  εγκαινιάστηκε την 28η Οκτωβρίου 2009.

Η Λίτσα φιλοξενεί την Πρόξενο της Ελλάδος στην Πόλη και την καθηγήτρια της Ελληνικής Γλώσσας.  Καλή σας ακρόαση.

 

πηγή » Α» Κωνσταντινούπολης .

Advertisements

Ο Παγκύπριος Συνδεσμος «Ένα όνειρο μια ευχή» και η Υψίφωνος Χρύσω Μακαρίουσυναντιόνται και πάλι, αυτή τη φορά στη Βιέννη!

received_10157769863320153

Οι δρόμοι του Συνδέσμου «Ένα όνειρο μια ευχή» και της υψίφωνου Χρύσως Μακαρίου, διασταυρώνονται για ακόμη μια φορά. Μετά την επιτυχημένη τους περσινή συνεργασία στην Κύπρο με τη Χριστουγεννιάτικη συναυλία «Χριστούγεννα στη Βιέννη», φέτος το κάλεσμα έρχεται από Βιέννη μετά από πρωτοβουλία της Υψίφωνου Χρύσως Μακαρίου σε συνεργασία με τον Βιεννέζικο Πολιτιστικό Φορέα Vienna Quartiere Artistico και το Δημοτικό Συμβούλιο του 19ου Τομέα της Βιέννης.

Η περσινή συναυλία, με θέμα τα Βιεννέζικα Χριστούγεννα, αποτέλεσε συνεργασία μεταξύ του Παγκύπριου Συνδέσμου «Ένα Όνειρο Μια Ευχή» και της Αυστριακής Πρεσβείας στην Κύπρο, ενώ τελούσε υπό την υψηλή προστασία της Πρώτης Κυρίας της Κυπριακής Δημοκρατίας κας Α. Αναστασιάδη. Φέτος, ένα καστ Διεθνών καλλιτεχνών, συναντούνται στη Βιέννη και τραγουδούν για τα παιδιά της Κύπρου που πάσχουν από την επάρατο νόσο. Δίπλα από τη Χρύσω Μακαρίου εμφανίζονται η Ελληνίδα Μεσόφωνος Αλεξάνδρα Αηδονοπούλου, η Αμερικάνα Υψίφωνος Άννα Μπάξτερ, η Αυστριακή Μεσόφωνος Λίζα Μαρία Γιάνκ, ο γνωστός Κύπριος Φλαουτίστας Θεόδωρος Κρασίδης και άλλοι. Η χριστουγεννιάτικη αυτή «μουσική συνεύρεση», έχει ως σκοπό να γνωστοποιήσει στο αυστριακό κοινό και την παροικία των Ελλήνων και Κυπρίων της Βιέννης, τη δράση του Παγκύπριου Συνδέσμου «Ένα Όνειρο Μια Ευχή», και ταυτόχρονα να βοηθήσει έμπρακτα αφού όλα τα έσοδα θα δοθούν για στήριξη του Συνδέσμου.

Το κονσέρτο τελείται υπό την αιγίδα του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Αυστρίας και εξάρχου Ουγγαρίας και Μεσευρώπης Αρσένιου και φέρει την πλήρη στήριξη της Ελληνοορθόδοξης Μητρόπολης της Αυστρίας.

Η διακεκριμένη Ελληνοκύπρια Υψίφωνος Χρύσω Μακαρίου, μετά το τέλος των σπουδών της και το ντεμπούτο στη Σόφια, μεταβαίνει στη Βιέννη το 2006 κατόπιν πρόσκληση της διεθνούς φήμης, και μέλος της Όπερας της Βιέννης, μεσόφωνου Margarita Lilova. Συμμετέχει σε Διεθνείς Διαγωνισμούς καθώς και ευρωπαϊκά Φεστιβάλ σε Βουλγαρία, Ιταλία, Αυστρία, Γερμανία και Γαλλία όπου διακρίνεται. Συνεργάζεται συχνά με την Συμφωνική Ορχήστρα της Εθνικής Ραδιοτηλεόρασης Σλοβακίας, την Κρατική Όπερα της Μπάνσκα Μπίστριτσα, με την Kinderoper Papageno σε Αυστρία και Γερμανία, την Opera Piccola στη Βιέννη και το Opernloft Hamburg στο Αμβούργο.

Στην Αυστρία εμφανίζεται με διεθνούς φήμης τραγουδιστές όπως Ζoryana Kushpler, Clemens Unterreiner και Olivera Miljakovic. Εμφανίζεται στο Μέγαρο Μουσικής της Βιέννης, στα βασιλικά ανάκτορα του Χόφμπουργκ στη Βιέννη στο χορό του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής και στο Mozarthaus Vienna. Η κύπρια υψίφωνος συμμετέχει επίσης σε παραγωγές σε Γερμανία, Κορέα, Τσεχία, Σλοβακία και φυσικά στην πατρίδα της στη Κύπρο.

Παρόλο που εμφανίζεται στο εξωτερικό, η ίδια είναι αισθάνεται ότι οι εμφανίσεις της στην πατρίδα της είναι πάντα ιδιαίτερες, αφού η αγάπη και τα συναισθήματα του κοινού είναι έντονα. Είναι γνωστή για την φιλανθρωπική της δραστηριότητα και την προσφορά της σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και φορείς, τόσο στο εξωτερικό όσο και στην πατρίδα της η οποία είναι πάντοτε στις σκέψεις της και την καρδιά της.

Γεφυρώνοντας Γεύσεις – Ανταλλάσσοντας Συνταγές Οι γεύσεις και οι συνταγές «ένωσαν» μαθητές από 15 διαφορετικές χώρες

 

Εξαιρετική επιτυχία, σημείωσε η εκδήλωση «Γεφυρώνοντας γεύσεις και ανταλλάσσοντας συνταγές», που διοργάνωσε ο Οργανισμός Πάφος2017, σε συνεργασία με τον κλάδο Επισιτιστικών Τεχνών της Τεχνικής Σχολής Πάφου. 40 μαθητές από 15 διαφορετικές χώρες, οι οποίοι φοιτούν στην Τεχνική Σχολή τη Πάφου και ζουν στην Κύπρο με τους γονείς τους, μαζί με παιδιά από έξι κατεχόμενους Δήμους και Κοινότητες ένωσαν τις δυνάμεις τους, μαγειρεύοντας μαζί, έχοντας την ευκαιρία, να ανταλλάξουν εμπειρίες και συνταγές. Το αποτέλεσμα ήταν ομολογουμένως εκπληκτικό και οι πάντες έφυγαν, από την Τεχνική Σχολή το βράδυ της περασμένης Παρασκευής,  με τις καλύτερες των εντυπώσεων.

Στον χαιρετισμό του στην εκδήλωση, ο Διευθυντής της Τεχνικής Σχολής κ.Θεόδωρος Ηλία, συνεχάρη  θερμά τους σπουδαστές αλλά και τους καθηγητές τους, για το σπουδαίο έργο που παρουσίασαν. «Η συνάντηση αυτή αγγίζει ορισμένα από τα σύγχρονα ζητήματα ιδιαίτερα αυτό της μετανάστευσης και της προσφυγοποίησης» κατέληξε ο κύριος Ηλία.

Η Διευθύντρια του Καλλιτεχνικού Προγράμματος του Οργανισμού Πάφος2017 Γεωργία Ντέτσερ, αφού συνεχάρη με τη σειρά της, τους σπουδαστές και καθηγητές, ανέφερε ότι ο Οργανισμός Πάφος 2017, εντάσσει την συγκεκριμένη δράση κάτω από την γενικότερη υποενότητα του προγράμματος του «Γεύσεις του Κόσμου» , «που σκοπό έχει να ενώσει κουλτούρες, αυτή τη φορά μέσα από την τέχνη της μαγειρικής» όπως ενδεικτικά ανάφερε.

Μέσα από τις εκατοντάδες δράσεις του 2017, κορυφαίοι σεφ συνεργάζονται με γευσιγνώστες αλλά και φοιτητές της Ξενοδοχειακής Σχολής Κύπρου σε μια σειρά από δράσεις που αναδεικνύουν τη γαστρονομία ως τέχνη και δημιουργική εμπειρία και προωθούν τη συνομιλία ανάμεσα σε γεύσεις και κουζίνες, κυρίως από τη Μεσόγειο (η Ελλάδα, η Τουρκία, η Εγγύς Ανατολή) αλλά και την Ευρώπη και όλο τον κόσμο.

Η πρώτη αυτή δράση εντάσσεται στο επίσημο πρόγραμμα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης – Πάφος2017 και θα ολοκληρωθεί τον Απρίλιο του 2017 παρουσιάζοντας μια φωτογραφική έκθεση η οποία θα αποτυπωθεί σε μια μνημειώδη έκδοση με συνταγές μαγειρικής από όλο τον κόσμο στο Χάνι του Ιμπραήμ σε επιμέλεια του Στέφανου Ελευθερίου. Το συγκεκριμένο εγχείρημα θα ταξιδέψει και στο Aarhus της Δανίας και θα συμμετάσχει στο Μεγάλο Τραπέζι της “αδελφής” Πολιτιστικής Πρωτεύουσας

Starre russische Haltung in ukrainischer Kirchenfrage Harte Kritik Konstantinopels am Moskauer Patriarchengeburtstag

newego_large_t_420_54690770

Von Heinz Gstrein

Istanbul. Patriarch Bartholomaios I. reagiert vorerst nur indirekt auf die Stärkezeichen, die der russische Oberhirte Kyrill in Moskau bei Gelegenheit seines 70. Geburtstags vor hochrangigen Gratulanten aus der gesamten Orthodoxie abgegeben hat. So veröffentlichte das dem Phanar nahestehende Kirchenportal amen.gr am 23. November unter dem Titel „Hat der Moskauer Patriarch nun zugehört oder nur von sich hören lassen?“ eine „Auswertung des Treffens von Kirchenführern in Moskau“. Darin werden die Unnachgiebigkeit von Patriarch Kyrill bei seiner Ablehnung des orthodoxen Konzils von Kreta, in der Frage von dessen Einmütigkeit und Rezeption sowie zum Kirchenproblem in der Ukraine beklagt und das Ökumenische Patriarchat aufgerufen, dagegen „zwangsläufig einzugreifen“. Bisher ginge es im Geist „differenzierter Besonnenheit“ vor, ohne darüber sein „kanonisches Verhältnis“ zur Ukrainischen Orthodoxen Kirche zu vergessen.

Der Verfasser dieser kritischen Bilanz des Moskauer Patriarchengeburtstags ist Petros Vassileiadis, emeritierter Bibliker der Theologischen Fakultät von Saloniki. Er hat dort, in Athen, London und Heidelberg studiert. Sein letztes bedeutendes Werk war 2007 „Einheit und Zeugnis. Christlich-orthodoxes Bekenntnis und interreligiöser Dialog.“ Vassilieiadis hat sich zuletzt als Befürworter des Konzils von Kreta und seiner Entscheidungen sowie als treuer Gefolgsmann von Patriarch Bartholomaios I. hervorgetan.

In amen.gr wendet er sich gegen den „weltlichen Pomp“ und die „deutlichen Elemente eines Zurschaustellens zaristischer Macht“ bei den Feierlichkeiten in Moskau. Vom neuen Abt Evlogij des russischen Klosters am Athos ließ sich Kyrill als „Allheiligkeit“ ansprechen, obwohl dieser Titel nur dem Ökumenischen Patriarchen zukommt. Kreise des Phanars stellen Kyrills Prunk und Pracht zu dem schlichten 25jährigen Amtsjubiläum von Bartholomaios im Phanar am 22. Oktober in Gegensatz. Fast alle geistlichen Oberhäupter der griechisch-orthodoxen Kirchenfamilie umjubelten oder umschmeichelten gar das russische Geburtstagskind. Nur Erzbischof Anastasios von Albanien wagte die Bemerkung: „Wir haben Sie in Kreta vermisst!“

Wie Prof. Vassileiadis vermerkt, hatte bei einer Pressekonferenz am 16. November der Stellv. Leiter des Außenamtes der Russischen Orthodoxen Kirche, Archimandrit Filaret Bulekow, in Aussicht gestellt: „Der Patriarch wünscht von Konzilsteilnehmern bei Gelegenheit des Aufenthaltes in Moskau ihre Erfahrungen auf dieser Heiligen und Großen Synode zu hören und wird in den Gesprächen mit ihnen unter vier Augen ihre persönliche Einschätzung des Konzils zur Kenntnis nehmen.“ Darauf hatte auch der Ökumenische Patriarch den Metropoliten von Frankreich, Emmanuel Adamakis, als Gratulanten und Informanten zu Kyrill gesandt. Dieser hörte sich den Emissär des Phanars an, ließ sich von ihm aber nicht überzeugen. Stattdessen wurden die hohen Gäste mit dem Patriarchen von Aexandria Theodoros II. an der Spitze von Kyrill bei seiner Geburtstagspredigt in der Moskauer Erlöser-Kathedrale und auf seiner Pressekonferenz, welche die Agentur Itar-TASS am 22. November in vollem Wortlauf wiedergab, mit einem unnachgiebigen, sogar verhärteten Standpunkt der russischen Kirchenführung konfrontiert. Darin werden – so amen.gr – die „Vorbehalte und Änderungswünsche“ Moskaus zum Konzil von Kreta und seinen Beschlüssen unterstrichen. Es fordert eine neue Synaxis (Gipfeltreffen) der neun orthodoxen Patriarchen und fünf Oberhäupter von Autokephalkirchen zur Vorbereitung eines wahren Konzils, das mit dem Kirchenrecht konform ist und wirklich gesamtorthodox unterstützte Beschlüsse in passender Form verkünden wird.

Für diese fordert laut Vassileiadis Patriarch Kyrill „Einstimmigkeit“ und nicht nur „Einmütigkeit“, wie sie Konstantinopel und die anderen Teilnehmer von Kreta verstehen. Im russischen Verständnis mache die Abwesenheit einer der 14 orthodoxen Kirchen vom Konzil dieses ungültig, während für Bartholomaios und seine Mehrheit an Patriarchen und autokephalen Erzbischöfen die Abwesenden – in Kreta waren es außer Moskau noch Antiochia, Bulgarien und Georgien – nur sich selbst ins Abseits stellen. Auch in Sachen einer für die Gültigkeit des Konzils aus Moskauer Sicht nötigen „allorthodoxen Annahme“ seiner Beschlüsse beharrte jetzt Kyrill auf diesem Standpunkt, während die Konzilsmehrheit sich nicht erst durch ihre Rezeption bestätigen lassen will: Konzilsbeschlüsse seien aus sich selbst als solche gültig!

Schließlich habe der Moskauer Patriarchengeburtstag die starre russische Haltung in der ukrainischen Kirchenfrage bestätigt. Kyrill lehnte nun erst recht eine Vereinigung der rivalisierenden orthodoxen Jurisdiktionen zu einer von den Russen unabhängigen, autokephalen Ukrainischen Orthodoxen Kirche ab. Das bedeutet in Einschätzung von Vassileiadis „Unglück für die Beziehungen unter den Christen wie auch für die Einheit der Orthodoxie.“ So könne der Russischen Orthodoxen Kirche der Vorwurf expansionistischer und nationalistischer Tendenzen in der Ukraine nicht erspart werden. Das stünde in komplettem Gegensatz zum Geist des Konzils von Kreta: „Die leidenschaftlichen, aber unbewiesenen Angriffe auf jene ukrainischen Orthodoxen, die sich vom Moskauer Patriarchat gelöst haben, aber auch auf die Griechisch-Katholische Kirche sind kein gutes Vorzeichen für eine Heilung dieser offenen Wunde am Leib der Kirche…“.

 

ÖKI

Iστορία των Κοινοτήτων Μέρος Β’

sarakatsanoi1

 

της Αναστασίας Χατζοπούλου

Η Κοινότητα, ως θεσμός, προϋπήρξε του Κράτους και άσκησε απαραίτητες και στερεότυπες λειτουργίες που επιβάλλει η ομαδική ζωή. Η γλώσσα, η θρησκεία, το έθνος, διαμορφώθηκαν μέσα από την εξέλιξη και τον πολλαπλασιασμό της. Η Κοινότητα αποτελεί το βίωμα των εργαζόμενων ανθρώπων και διαμορφώνεται από τις μεταξύ τους σχέσεις, ενώ οι καταστάσεις γεννιούνται αυθόρμητα και αυτόνομα, δίχως να γνωρίζει κανείς ή να διεκδικεί την πατρότητά τους. Συνεπώς, η Κοινότητα εκτός από τα εμφανή χαρακτηριστικά της διακριτότητάς της, εμφανίζει ομοιογένεια στα μέλη της, με δραστηριότητες και νοοτροπίες που αντιπροσωπεύουν το σύνολο. Η Κοινότητα έχει στόχο της να παρέχει τα απαραίτητα στα μέλη της, για όλες τις δραστηριότητες και τις ανάγκες τους και καλύπτει τις ελλείψεις και τις αδυναμίες των «μη εχόντων», παρέχοντας εγγυήσεις για κοινωνική σταθερότητα και ασφάλεια των μελών της.

   Ο Κοινοτισμός αναπτύχθηκε στις πόλεις-κράτη της ελληνικής κλασικής εποχής μέσα από θεσμούς που έχουν δημιουργηθεί από τους ίδιους τους πολίτες, ως ενεργά υποκείμενα και λειτούργησε με την κατά δήμο, κατά περιφέρεια και κατά κράτος καθολική λήψη αποφάσεων (κοινοτικές πολιτικοοικονομικές δομές και αρχές, δημοψηφίσματα και συνελεύσεις). Πρόκειται δηλαδή για τη μόνη ιστορικά εκδοχή εφαρμοσμένης άμεσης δημοκρατίας.

Στα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια έχασε σε μεγάλο βαθμό την πρότερη δημοκρατική της διάσταση. Στη μέση και ύστερη βυζαντινή περίοδο ο αμεσοδημοκρατικός κοινοτικός τρόπος οργάνωσης λειτουργεί μόνο σε πολύ μικρή κλίμακα, ενώ κυριαρχεί μια δεσποτικού τύπου αυτοκρατορική εξουσία. Την περίοδο της τουρκοκρατίας ο κοινοτικός τρόπος αρχίζει να ακμάζει πάλι μέσα από τις οργανωμένες κοινότητες και σε πολλές περιοχές φθάνει στο απόγειο της.

Η Κοινότητα διατηρήθηκε και μέσα στους κόλπους του νεοσύστατου ελληνικού Κράτους, όπως μαρτυρούν τα παραδείγματα των Κοινοτήτων των τσελιγκάτων των Σαρακατσάνων, των Βλάχων, των Ζαγοροχωρίων κ.ά. Ο πρωθυπουργός Ι.Καποδίστριας, με σκοπό την καλύτερη οργάνωση και διοίκηση του κράτους σχεδίασε τη διαίρεσή του σε διοικητικές περιφέρειες. Το συγκεντρωτικό μοντέλο το οποίο προέκρινε που στη συνέχεια σφραγίστηκε και από τον Όθωνα, οδήγησε σταδιακά στην απολυταρχία του κρατικού ελέγχου πάνω στις κοινοτικές μονάδες και στη βαθμιαία αποδόμησή τους. Το 1934, με τη θέσπιση του νόμου περί Δήμων και Κοινοτήτων, αντικαταστάθηκε το κοινοτικό σύστημα από πελατειακές σχέσεις που καλλιέργησαν την ιδιοτέλεια και τις προσωπικές φιλοδοξίες.

Στη δεκαετία του 1960, στο πλαίσιο του έθνους-κράτους, με την ενσωμάτωση των παραδοσιακών κοινοτήτων στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, ο χωρικός μετατρέπεται σε αγρότη. Αυτός ασχολείται αποκλειστικά με τον πρωτογενή τομέα, με αποτέλεσμα την εξάρτησή του από τον κρατικό μηχανισμό και την υπαγωγή του σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα αυτοδιοίκησης, ενώ απουσιάζει ο δευτερογενής τομέας, γεγονός που καθιστά τις αγροτικές Κοινότητες μη αυτάρκεις. Έτσι, με βάση μια γραμμική λογική, οι κοινωνίες κατατάχθηκαν από τη μία σε αγροτικές, που ταυτίζονταν με την Κοινότητα και από την άλλη σε αστικές, όπου κυριαρχούσαν οι απρόσωπες σχέσεις, ο εγωισμός και η ανάπτυξη του ατομικού παράγοντα σε βάρος του συλλογικού. Ο διαχωρισμός αυτός, σε δύο διαμετρικά αντίθετους τύπους κοινωνικών συστημάτων μεταβάλλει το κοινωνικό status, οδηγώντας σε όρους αποσύνθεσης και διχοτόμησης της ίδιας της κοινωνίας.

Η διάλυση του Κοινοτισμού

Η Κοινότητα, ως μια ιστορική κατηγορία που λειτουργεί μέσα σε ένα κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο, δε μένει ανεπηρέαστη από την ανάπτυξη της βιομηχανίας και την αστυφιλία. Η μετακίνηση μεγάλων όγκων πληθυσμών στα μεγάλα αστικοβιομηχανικά κέντρα εμφανίζει σοβαρές συνέπειες στην υπόσταση των παραδοσιακών της μηχανισμών, οδηγούμενη σε μια πορεία αποσύνθεσης και αποδυνάμωσης. Καθώς καταρρέει ο θεσμός της πολυπυρηνικής οικογένειας, ο κοινωνικός ιστός πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η λειτουργία της Κοινότητας αποσυντίθεται, με συνέπεια να ατονήσουν οι σχέσεις συγγένειας -απαραίτητο στοιχείο ύπαρξης της Κοινότητας. Έτσι η Κοινότητα παρακμάζει πληθυσμιακά.

Ακολούθως, η άμεση εξάρτηση του αγροτικού πληθυσμού από τα αστικά κέντρα και τις μορφές εξουσίας προκαλεί κοινωνική και πολιτισμική αποδυνάμωση. Οι σύγχρονες κοινωνίες στο όνομα της προόδου και της εξέλιξης, έρχονται σε ρήξη με το παρελθόν και εξαλείφουν παραδοσιακές έννοιες που κυριαρχούσαν ως τότε,  όπως οικογένεια και καταγωγή, αντικαθιστώντας τες με τους όρους του λειτουργισμού και του δομολειτουργισμού. Έτσι, διαμορφώνεται ένα νέο πλαίσιο ανθρωπολογικής μελέτης, με νέες έννοιες, όπως λειτουργίες και κοινωνικός οργανισμός, όπου το νόημα αναζητείται όχι στην καταγωγή αλλά στη λειτουργία ενός συστήματος.

Η διάλυση του Κοινοτισμού στη σύγχρονη εποχή οδήγησε στη διάβρωση των κοινωνικών αξιών και στη μεταμόρφωση του ανθρώπου σε υλιστή, ατομιστή και με προσωπικές φιλοδοξίες σε βάρος του συνόλου, γεγονός που δεν υφίστατο στο κοινοτικό σύστημα αξιών.

Οι δύο κάθετες διοικητικές μεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο της συγκεντρωτικής πολιτικής που επιβλήθηκαν με πρόσχημα τη δημοσιονομική ελάφρυνση, δηλαδή τα σύγχρονα σχέδια Καλλικράτης και Καποδίστριας, ισοπέδωσαν την τοπική αυτοδιοίκηση και υπήρξαν οι ταφόπλακες των Κοινοτήτων.

Συνεχίζεται…

 

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία

– Βαρβούνης Μ. Γ. – Σέργης Μ. Γ. (επιμ.), Ελληνική Λαογραφία: Ιστορία, Έννοιες, Μέθοδοι, Θεματικές.

-Γιανναράς Χρήστος, Το πραγματικό και το φαντασιώδες στην Πολιτική Οικονομία.

– Δαλκαβούκης, Βασίλης, Ηπειρωτικά Χρονικά, 38 (2004).

  • Ζαϊμάκης Γιάννης, Κοινοτική εργασία και τοπικές κοινωνίες. Ανάπτυξη, Συλλογική δράση, Πολυπολιτισμικότητα.
  • Καραβίδας Κωνσταντίνος, Αγροτικά.
  • Καστοριάδης Κορνήλιος, Η Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας.
  • Λιάτα Ε., «Οι κοινότητες. Ένας θεσμός με πολλές όψεις».
  • Νιτσιάκος Βασίλης, Παραδοσιακές κοινωνικές δομές.
  • Πενταρίτσας Παναγιώτης, Η Επανάσταση της Αυτάρκειας.

 

πηγή empros.gr

Η Κύπρος που μας κάνει να ελπίζουμε!

i-kypros-pou-mas-kanei-na-elpizoume
της Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου
Δεν ξέρω αν φτάναμε στα επίπεδα άλλων χωρών, όπου οι άστεγοι είναι χιλιάδες, αν θα συνηθίζαμε τελικά το θέαμα και περπατώντας στο δρόμο απλά θα τους προσπερνούσαμε όπως προσπερνάς ένα αντικείμενο που βρέθηκε στο διάβα μας. Μπορεί και να μας ενοχλούσε το θέαμα. Να επιρρίπταμε στους ίδιους ευθύνη που έφτασαν σε τέτοια κατάσταση, χωρίς δουλειά, χωρίς στέγη, χωρίς κάποιον να έχει την έγνοια τους. Ίσως και από άμυνα, για να πείσουμε τους εαυτούς μας πως αυτά συμβαίνουν σε μια ειδική κατηγορία ανθρώπων και δεν πρόκειται να βρεθούμε ποτέ σε παρόμοια θέση.
Δεν ξέρω αν κάτω από άλλες συνθήκες θα βρισκόταν έστω και ένας άνθρωπος να ενδιαφερθεί για κάποιον άστεγο προσφέροντας του στέγη και δουλειά. Να μην σκεφθεί «ποιος είναι αυτός που θα του εμπιστευθώ ένα δικό μου χώρο» (έστω κι αν ήταν άδειος); Να μην σκεφθεί «γιατί δεν πάει στη χώρα του κι ήρθε εδώ να μας χαλά την εικόνα;». Να μην χορηγήσει στον εαυτό του άλλοθι με αρνητικές σκέψεις για τον άλλο για να επαναπαυτεί, αλλά να επιλέξει να αφήσει τον άλλο να αποδείξει ποιος είναι, τι μπορεί να κάνει και πώς μπορεί να ανταποκριθεί σε μια δεύτερη ευκαιρία. Κι αν εντέλει την άξιζε την ευκαιρία αυτή. Πόσοι από εμάς θα το κάναμε; Πόσοι θα ανοίγαμε ένα δεύτερο σπίτι που δεν χρησιμοποιούμε για να φιλοξενήσουμε κάποιον άγνωστο, κάποιον ξένο, κάποιον που βρέθηκε μόνος, χωρίς δουλειά και υπάρχοντα; Σίγουρα όχι πολλοί. Μεγαλώνοντας χάνουμε εκείνο τον νεανικό ρομαντισμό και ξέρουμε πια πολύ καλά πως δεν μπορούμε να σώσουμε τον κόσμο. Κι άμα πλέον το καταλάβουμε αυτό, απαλλάσσουμε τον εαυτό μας από πολλά που θα μπορούσαμε ενδεχομένως να κάνουμε και του δίνουμε συχωροχάρτι για όσα δεν κάνουμε. Περπατάμε άνετα στις μεγαλουπόλεις, μπαινοβγαίνουμε στα μεγάλα εμπορικά κέντρα όπου στην έξοδο περνάμε -φορτωμένοι τα ψώνια που κάναμε- δίπλα από τους άστεγους που κοιμούνται στις εσοχές των κτηρίων, κάτω από τις τέντες, χωρίς να νοιώθουμε τίποτα. Ή αν νοιώθουμε κάτι, είναι πιο πολύ θυμό «για όλους αυτούς τους τεμπέληδες, που δεν κάνουν κάτι και κατάντησαν έτσι».
Δεν συνηθίσαμε όμως ακόμα το θέαμα. Με το που δημοσιοποιήθηκε η ιστορία του 35χρόνου Ρουμάνου που βρέθηκε να κοιμάται σε κάποιο πάρκο στην Ορόκλινη, πολλοί έσπευσαν να βοηθήσουν. Με φαγητό, με ρούχα, με λίγα χρήματα. Κι ένας, ανώνυμος, του πρόσφερε στέγη και δουλειά.
Αυτή είναι η καλή μας πλευρά. Που κατάφερε να διασωθεί και, άμα χρειαστεί, εκδηλώνεται. Αυτή είναι η Κύπρος που μας κάνει να ελπίζουμε.

O Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, σε επίσκεψή του στην Αυστρία, μιλάει στον Hephaestus Wien

det_kadis

 

 Von Georg Gstrein

 

1)  Θα ήθελα να μας αναπτύξετε τις πολιτιστικές σχέσεις Κύπρου – Αυστρίας. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στις μόνιμες εκδηλώσεις που υπάρχουν στις 2 χώρες.

Γενικότερα οι σχέσεις των δύο χωρών είναι άριστες. Τον περασμένο Δεκέμβριο υπογράφηκε στη Λευκωσία Μνημόνιο Συναντίληψης στους τομείς της Παιδείας, του Πολιτισμού και των Τεχνών για την περίοδο 2015-2020, το οποίο διαλαμβάνει επισκέψεις καλλιτεχνών, προώθηση εκδηλώσεων που προβάλλουν τον πολιτισμό της μιας χώρας στην άλλη χώρα, ανταλλαγή  εμπειρογνωμοσύνης σε πολιτιστικά θέματα καθώς και ανάπτυξη συνεργασιών για κοινά Ευρωπαϊκά και Διεθνή προγράμματα.

Στα πλαίσια αυτά, η Αυστρία συμμετέχει τακτικά στο Διεθνές Φεστιβάλ σύγχρονου χορού ενώ Κύπριοι καλλιτέχνες συμμετέχουν σε διαφορά Φεστιβάλ στην Αυστρία. Επίσης, Κύπριοι νέοι συμμετέχουν στο πρόγραμμα υποτροφιών για Διαμονή στην Αυστρία (Artists in Residence Program).

Επιπρόσθετα, στην Κύπρο η Πρεσβεία της Αυστρίας οργανώνει εκδηλώσεις προβολής του πολιτισμού της Αυστρίας ενώ και το Πολιτιστικό Κέντρο της Κύπρου στη Βιέννη οργανώνει εκδηλώσεις προβολής του Κυπριακού πολιτισμού στην Αυστρία.

Υπάρχουν επίσης συνεργασίες στα πλαίσια της Europeana (της ψηφιακής βιβλιοθήκης για τον πολιτισμό της Ευρώπης), της EUNIC (της Ευρωπαϊκής Ένωσης Εθνικών Ινστιτούτων Πολιτισμού) καθώς και της Unesco, στον τομέα της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

 

2)  Το ταξίδι σας στην Βιέννη είναι επίσκεψη εργασίας σωστά? Τι συνομιλίες κάνατε  με τoυς δύο ομόλογούς σας?

Το ταξίδι μου στη Βιέννη είναι υπηρεσιακό και έχει δύο βασικούς σκοπούς.

Καταρχήν είχα την ευκαιρία να συναντήσω τους Αυστριακούς ομόλογούς μου στα θέματα της Παιδείας και του Πολιτισμού και να ανασκοπήσουμε τη συνεργασία μας. Συγκεκριμένα, συναντήθηκα με την Υπουργό Παιδείας και Γυναικείων Υποθέσεων στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Αυστρίας, κα Sonja Hammerschmid. Στη συνάντηση επιβεβαιώθηκε το άριστο επίπεδο σχέσεων των δύο χωρών και συζητήθηκαν περαιτέρω δράσεις για υλοποίηση του Μνημονίου Συναντίληψης για την Εκπαίδευση, τις Τέχνες και τον Πολιτισμό μεταξύ των δυο χωρών. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε δράσεις που αφορούν την αναβάθμιση της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, την εκπαίδευση για το περιβάλλον και την Αειφόρο Ανάπτυξη και τη διδασκαλία της Γερμανικής Γλώσσας στην Κύπρο.

Συναντήθηκα επίσης με τον Υπουργό Πολιτισμού και Τεχνών  κ. Thomas Drozda. Στη συνάντηση συζητήθηκαν τρόποι προώθησης των άρθρων του Μνημονίου Συναντίληψης των δύο χωρών που αφορούν τις Τέχνες και τον Πολιτισμό, με έμφαση στην ανταλλαγή καλλιτεχνών από τις δυο χώρες και την κοινή συμμετοχή σε ευρωπαϊκά προγράμματα. Συζητήθηκαν επίσης θέματα που σχετίζονται με την  Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Πρωτεύουσα Πάφος 2017 και τη συνεργασία των δύο χωρών στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018.

Ο δεύτερος σκοπός της επίσκεψής μου ήταν να παρακολουθήσω την καθιερωμένη πλέον μεγάλη ετήσια «Κυπρίων Συναυλία» που διοργανώνεται από το Κυπριακό Πολιτιστικό Κέντρο στη Βιέννη και τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού στο παγκόσμια αναγνωρισμένο Μέγαρο Φίλων Μουσικής της Βιέννης την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2016. Με αφορμή την καθιερωμένη αυτή διοργάνωση παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Brahms – Saal δύο κυπριακά μουσικά σύνολα νέων συντελεστών, το κλιμάκιο της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων της Κύπρου υπό τη Διεύθυνση του Γιώργου Κουντούρη και το φωνητικό σύνολο του Μουσικού Λυκείου Λευκωσίας υπό τη Διεύθυνση και διδασκαλία του Λοΐζου Λοΐζου. Μαζί με τα νέα παιδιά της Κύπρου συμμετέχουν επίσης οι καλλιτέχνες Κύρος Πατσαλίδης, Ζωή Νικολαϊδου, Κατερίνα Κουρή, Γιούλη Καραγκούνη, Έλσα Γιαννουλίδου, και Μπάμπης Βελισσάριος, οι οποίοι θα παρουσιάσουν στη φημισμένη αυτή σκηνή έργα μεγάλων κλασσικών συνθετών καθώς και παραδοσιακά τραγούδια της Κύπρου.

 

3)  Πόσο τοις εκατό του συνολικού προϋπολογισμού της Κύπρου αφιερώνεται στην Παιδεία και πόσο στον Πολιτισμό?

Ο συνολικός προϋπολογισμός του Κράτους προβλέπει δαπάνες ύψους €5.280.005.317. Ο συνολικός προϋπολογισμός για το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού ανέρχεται σε €993.724.472 (18.8 % του συνολικού προϋπολογισμού). Ο προϋπολογισμός για τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες ανέρχεται σε €17.126.022, ωστόσο, δράσεις που συνδέονται με τον Πολιτισμό αναπτύσσονται και από άλλες υπηρεσίες τόσο του ίδιου του Υπουργείου όσο και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, όπως το Τμήμα Αρχαιοτήτων, το οποίο υπάγεται σε άλλο υπουργείο, ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου, ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού, κ.λπ.

 

4)  Μιλήστε μας  για τις εκδηλώσεις στα πλαίσια της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης   PAFOS 2017

Η κεντρική ιδέα του Προγράμματος Πάφος2017 είναι να αποτελέσει η Πάφος ένα «Ανοικτό Εργοστάσιο Πολιτισμού». H ιδέα αυτή βασίζεται σε μια παράδοση χιλιάδων χρόνων, τότε που ο πολιτισμός αναπτυσσόταν σε ανοιχτούς χώρους και στην επιτακτική ανάγκη για ένα νέο τρόπο σκέψης, ζωής και αντίδρασης έτσι ώστε να μπορούμε να επανασυνδέσουμε τους ανθρώπους με τους ανοιχτούς χώρους της ευρύτερης περιοχής της Πάφου.

Η Πάφος ήταν πάντα το σταυροδρόμι της Ανατολικής Μεσογείου και μέσα από τη σύγχρονη πολυπολιτισμική πραγματικότητα της φιλοδοξεί ότι ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα θα συνδέσει μέσα από τις δράσεις της την Ανατολή και τη Δύση. Η Πολιτιστική Πρωτεύουσα θα λειτουργήσει ως γέφυρα πολιτισμού μεταξύ της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής.

Θα παρουσιαστούν 150 έργα και 300 δράσεις που προέρχονται από την Κύπρο, πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως και άλλες χώρες. Μπορεί ο κάθε ενδιαφερόμενος να βρει πληροφορίες στην ιστοσελίδα του Πάφος 2017 (Www.pafos2017.eu).

 

5)  Επειδή γίνεται λόγος για την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος σε μια ενιαία Κυπριακή Δημοκρατία. Έχετε ήδη έτοιμο το πρόγραμμα ένταξης των Τουρκοκυπρίων στο σχολικό σύστημα? Αν ναι αναπτύξτε μας  αυτό το σύστημα. Αν όχι πότε σκέπτεστε να το διαμορφώσετε?

Τόσο στο σύστημα που προβλεπόταν στο σύνταγμα της κυπριακής δημοκρατίας όσο και στα σχέδια λύσης που παρουσιάστηκαν κατά καιρούς, τα εκπαιδευτικά συστήματα των δύο κοινοτήτων λειτουργούν ξεχωριστά. Αυτό που θα επιθυμούσαμε βέβαια, είναι και τα δύο εκπαιδευτικά συστήματα, σε περίπτωση λύσης, να συνεργάζονται και να αναπτύσσουν δράσεις που αποσκοπούν στην ειρηνική συμβίωση όλων των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου καθώς και στο σεβασμό της διαφορετικότητας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ιστορικής ταυτότητας του καθενός. Σημειώνω ότι ήδη οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων έχουν δημιουργήσει Τεχνική Επιτροπή για την Εκπαίδευση, η οποία προτείνει μέτρα που αποσκοπούν στο να φέρουν από τώρα μαθητές και εκπαιδευτικούς των δύο κοινοτήτων πιο κοντά, στο πλαίσιο προγραμμάτων εκπαίδευσης για την ειρήνη.

 

6)   Βρισκόμαστε σε μια εποχή που Έλληνες και Τούρκοι μαθαίνουν ο ένας την γλώσσα του άλλου με μεγάλη χαρά και παρόλες τις δυσκολίες με την Τουρκία αυτή την εποχή. Το Σισμανόγλειο δεν έχει πια θέσεις για άλλους μαθητές και έχουν αρχίσει φροντιστήρια Ελληνικής Γλώσσας. Το ίδιο αντίστοιχα υπάρχουν στην Ελλάδα. Οι Τουρκοκύπριοι οι περισσότεροι γνωρίζουν πολύ καλά Ελληνικά. Τι θα γίνει σε περίπτωση επίλυσης του Κυπριακού θα υπάρχουν μαθήματα Τουρκικής γλώσσας για τους Ελληνοκύπριους? Έχετε προβλέψει κάτι για αυτό?

Τα Τουρκικά προσφέρονται εδώ και πολλά χρόνια ως μάθημα επιλογής στη Μέση Εκπαίδευση. Τα τουρκικά προσφέρονται επίσης στα Κρατικά Ινστιτόυτα Επιμόρφωσης χωρίς δίδακτρα για Ελληνοκύπριους μαθητές κάθε ηλικίας και αντίστοιχα τα ελληνικά σε Τουρκοκύπριους.

Επίσης, ακόμα και σήμερα, Τουρκοκύπριοι μαθητές επιλέγουν να φοιτούν σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία που βρίσκονται στις ελεύθερες περιοχές. Μάλιστα, σε δύο σχολεία (Δημοτικό και Γυμνάσιο Αγίου Αντωνίου), όπου φοιτούν οι μεγαλύτεροι αριθμοί μαθητών εφαρμόζονται μια σειρά από δράσεις, που τους διευκολύνουν, συμπεριλαμβανομένης και της διδασκαλίας της μητρικής τους γλώσσας.

 

7)  Είστε πρόεδρος μιας Τεχνικής Επιτροπής Περιβάλλοντος που συνομιλεί με μια αντίστοιχη Τουρκοκυπρίων. Σε τι πορίσματα έχετε καταλήξει από κοινού για την περιβαντολλογική προστασία της Κύπρου.

Ήμουν Πρόεδρος της Τεχνικής Επιτροπής για το Περιβάλλον, από το 2008 μέχρι και την Υπουργοποίησή μου, το 2014. Η επιτροπή αυτή είχε καταλήξει σε μια σειρά από συμφωνίες για συνεργασία σε ένα ευρύ φάσμα περιβαλλοντικών θεμάτων. Βλέπετε, τα περιβαλλοντικά προβλήματα δεν γνωρίζουν διαχωριστικές γραμμές. Κάποιες από τις συμφωνίες αυτές υλοποιήθηκαν και κάποιες άλλες όχι, για διάφορους λόγους.

 

8)  Υπήρξατε διάσημος Βιολόγος, πιο από όλα τα  Project  που έχετε αρχίσει ιδιαίτερα στα πλαίσια του  Κυπριακού Πανεπιστημίου δίνει ακόμα καρπούς?

Ασχολήθηκα αρκετά με τη διατήρηση της Κυπριακής βιοποικιλότητας και ιδιαίτερα ειδών που απαντούν αποκλειστικά στην Κύπρο και κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Ένα έργο το οποίο ξεχωρίζω, αφορά τη μελέτη της βιολογίας και τη διατήρηση των τοπικών ενδημικών ειδών του Πενταδακτύλου, των ειδών δηλαδή που απαντούν αποκλειστικά στον κατεχόμενο Πενταδάκτυλο και σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου. Αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς, ήταν, μέσα από τη γνώση που αποκτήθηκε και τις δράσεις που αναπτύχθηκαν, να διασφαλίσουμε τη διατήρηση αυτού του μοναδικού μέρους της φυσικής μας κληρονομιάς που κινδυνεύει άμεσα.  

Ο Υπουργός παιδείας της  Κύπρου με τους δύο ομόλογούς του.

Άρωμα Σμύρνης στο τραπέζι μας !!!

15209238_1166981476724608_722530241_n

 

von Soultana Tyrinopoulou

 

Μπουρεκάκια πίτσας!!!!!!!

Τα μπουρεκάκια αυτά είναι πανεύκολα , απίστευτα τυρένια και είναι ιδανικά αν τα βουτήξετε σε κέτσαπ !

Για τα μπουρεκάκια πίτσας θα χρειαστείτε:

1 κουτί ‏έτοιμη ζύμη πίτσας 40 φετες πεπερονι 10 φετες τυριου μοτσαρελα 2 κ.σ. βούτυρο ‏βούτυρο 1/2 κ.γ. ‏σκόρδο σε σκόνη 1/2 κ.γ. ‏ξερός μαϊντανός

‏(προαιρετικά) κέτσαπ ως σος

Εκτέλεση

Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 230 C. Απλώνετε τη ζύμη πίτσας σε ταψί που έχετε αλείψει με λάδι και την κόβετε σε 10 ίσα κομμάτια σε σχήμα παραλληλόγραμμου. Τοποθετείτε 4 φέτες πεπερόνι σε κάθε κομμάτι ζύμης και μια φέτα (τυλιγμένη σε ρόλο) μοτσαρέλας. Τυλίγετε το κάθε μπουρεκάκι ώστε να μην εξέχει το τυρί. Λιώνετε το βούτυρο και προσθέτετε το σκόρδο και το μαϊντανό σε σκόνη και αλείφετε το κάθε μπουρεκάκι. Ψήνετε για 10-12 λεπτά μέχρι να πάρουν ένα χρυσό χρώμα. Απολαύστε τα ζεστά και συνοδεύστε με κέτσαπ ή την αγαπημένη σας σος. mpoyrekakia pitsas

Πηγή : iwashyoudry, foodmaniacs

 

15174442_1166984056724350_2110779354_n.jpg

Σουτζουκάκια Σμυρναϊικα

1 κιλό κιμά μοσχαρίσιο 4 μεγάλες σκελίδες σκόρδο 2 αυγά 1 κ.κ. κύμινο 1 κουτί πολτό ντομάτας 1 κ.σ. πελτέ ντομάτας 2 φλυτζ. καφέ κόκκινο ξηρό κρασί (προαιρετικά) * 1 κ.κ. μέλι Φρυγανιά 1 ½ κ.σ. ξύδι λίγη κανελίτσα αλάτι πιπέρι λάδι

Σε μια λεκανίτσα ζυμώνουμε τον κιμά με τα αυγά, λίγο λάδι, το ξύδι, τη φρυγανιά το κύμινο, τα αλάτι και το πιπέρι, να γίνουν μια αφράτη μάζα. Αφήνουμε λίγο το κιμά σε ησυχία. Πλάθουμε τα σουτζουκάκια και τα <φοβίζουμε λίγο> στη φωτιά που έλεγε κι η γιαγιά μου, δηλαδή τα περνάμε στο τηγάνι ίσα να πάρουν λίγο να μη τσιγαριστούν πολύ και σκληρύνουν. Αφού τελειώσουμε με όλα τα σουτζουκάκια και τα συγκεντρώσουμε σε μια πιατέλα με απορροφητικό χαρτί, βάζουμε να κάνουμε τη σάλτσα. Ρίχνουμε λαδάκι στο αντικολλητικό πλακερό σε μέτρια φωτιά και τα σκόρδα. Μόλις ροδίσουν ρίχνουμε τη ντομάτα τον πελτέ το μέλι και το λάδι. Σβήνουμε με το κρασί, ρίχνουμε την κανελίτσα τα αλάτι και το πιπέρι. Βάζουμε με προσοχή ένα ένα τα σουτζουκάκια και ψήνουμε για λίγο μέχρι να φύγουν τα υγρά και να χυλώσει η σάλτσα. Δεν ανακατεύουμε το φαγητό παρά μόνο προσεκτικά με κουτάλι γυρνάμε τα σουτζουκάκια ένα ένα. Σερβίρουμε με ρύζι, ή πατάτες τηγανιτές, ή πλιγούρι. • Η κλασσική συνταγή δεν έχει κρασί, όμως πάντα αποφεύγω στο κόκκινο κρέας να βάλω νερό στο βράσιμο, πάντα μ αρέσει πολύ περισσότερο λίγο κρασί.

Καλή επιτυχία!!!

 

15032375_1166982570057832_847320774_n

Γαλακτομπούρεκο, κρεμώδες με γαλατένια γεύση και τραγανό φύλλο. Λατρεμένο!!!

Υλικά για την κρέμα 1/2 φλυτζάνι σιμιγδάλι ψιλό 1 πακέτο φύλλα κρούστας 1 λίτρο πλήρες γάλα φρέσκο 2 κ.σ. ρυζάλευρο 2 αβγά +2 κρόκους 1 φλυτζάνι ζάχαρη άσπρη 1 βανίλια ξύσμα από 1 λεμόνι ακέρωτο 2 κ.σ. βούτυρο Κέρκυρας και 200 γρ λιωμένο για το άλλειμα των φύλλων

Υλικά για το σιρόπι 2 φλυτζάνια νερό 3 φλυτζάνια ζάχαρη 1 ξυλάκι κανέλας φλούδα από 1 λεμόνι

Εκτέλεση

Βάζουμε τα υλικά για το σιρόπι σε μία κατσαρόλα, βράζουμε για 10 λεπτά και το αφήνουμε να κρυώσει καλά.

Βάζουμε το γάλα, την ζάχαρη, τη βανίλια και το ξύσμα λεμονιού σε μια κατσαρόλα σε χαμηλή φωτιά και το ζεσταίνουμε, χωρίς να το βράσουμε, ανακατεύοντας συνέχεια με ένα σύρμα.

Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αβγά, τους κρόκους, το σιμιγδάλι και το ρυζάλευρο.

Μόλις ζεσταθεί καλά το γάλα, το ρίχνουμε σιγά-σιγά στο μείγμα ανακατεύοντας συνέχεια.

Βάζουμε ξανά το μείγμα στην κατσαρόλα, σε χαμηλή φωτιά, και ανακατεύουμε συνέχεια με το σύρμα μέχρι να πήξει. Μόλις πήξει, ρίχνουμε το βούτυρο και το κατεβάζουμε από τη φωτιά.

Βουτυρώνουμε ένα ταψάκι και στρώνουμε τα μισά φύλλα κρούστας βουτυρώνοντας καλά το κάθε ένα από αυτά, ενώ τα υπόλοιπα τα φυλάμε σκεπασμένα με πετσέτα για να μην μας ξεραθούν.

Στη συνέχεια ρίχνουμε την κρέμα, τη στρώνουμε με μια σπάτουλα και γυρνάμε τις άκρες των φύλλων πάνω από την κρέμα.

Κόβουμε τα υπόλοιπα φύλλα στις διαστάσεις του ταψιού και τα στρώνουμε από πάνω, βουτυρώνοντάς τα ένα-ένα. Χαράσσουμε ελαφρώς το γαλακτομπούρεκο σε κομμάτια, να μην φτάσει όμως το μαχαίρι μας μέχρι κάτω.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160ο για περίπου μισή ώρα.

Βγάζουμε το γαλακτομπούρεκο από τον φούρνο και όσο είναι ζεστό του ρίχνουμε το κρύο σιρόπι με μια κουτάλα, να πάει παντού. Το αφήνουμε αρκετές ώρες να κρυώσει και να απορροφήσει το σιροπάκι του.

Τη συνέχεια την ξέρουμε όλοι: πιάτο, κουτάλι και βουρ!

 

Επίσκεψη  Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού  κ. Κώστα Καδή στη Βιέννη

dsc_0009

 

Ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Κώστας Καδής επισκέπτεται  τη Βιέννη, μεταξύ 24-25/11/2016. Στο πλαίσιο της επίσκεψής του στην Αυστριακή πρωτεύουσα, την Τετάρτη (24/11/2016), ο κ. Καδής συναντήθηκε με την ομόλογό του, κα Sonja Hammerschmid, Υπουργό Παιδείας και Γυναικείων Υποθέσεων, στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Αυστρίας.

Στη συνάντηση των δύο Υπουργών επιβεβαιώθηκε το άριστο επίπεδο σχέσεων των δύο χωρών και έγινε αλληλοενημέρωση για τις μεταρρυθμίσεις που προωθούνται στα δύο εκπαιδευτικά συστήματα. Οι Υπουργοί συζήτησαν επίσης περαιτέρω δράσεις  για υλοποίηση του Μνημονίου Συναντίληψης για την Εκπαίδευση, τις Τέχνες και τον Πολιτισμό μεταξύ των δυο χωρών. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε δράσεις που αφορούν την αναβάθμιση της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, την εκπαίδευση για το περιβάλλον και την Αειφόρο Ανάπτυξη και τη διδασκαλία της Γερμανικής Γλώσσας στην Κύπρο.

dsc_0019

 

Στη συνέχεια ο Υπουργος Παιδείας και Πολιτισμού συναντήθηκε με τον Ομοσπονδιακό Υπουργό άνευ Χαρτοφυλακίου, αρμόδιο για θέματα  Πολιτισμού και  και Τεχνών  κ. Thomas Drozda.

Στη συνάντηση συζητήθηκαν τρόποι προώθησης των άρθρων του Μνημονίου Συναντίληψης των δύο χωρών που αφορούν τις Τέχνες και τον Πολιτισμό, με έμφαση στην ανταλλαγή καλλιτεχνών από τις δυο χώρες και την κοινή συμμετοχή σε ευρωπαϊκά προγράμματα. Συζητήθηκαν επίσης θέματα που σχετίζονται με την  Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Πρωτεύουσα Πάφος 2017 και τη συνεργασία των δύο χωρών στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018.

Το βράδυ της Παρασκευής (25/11/2016), o Yπουργός θα παρακολουθήσει την καθιερωμένη πλέον μεγάλη ετήσια «Κυπρίων Συναυλία» που διοργανώνει το Κυπριακό Πολιτιστικό Κέντρο στη Βιέννη και οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού. Η συναυλία πραγματοποιείται στο παγκόσμια αναγνωρισμένο Μέγαρο Φίλων Μουσικής της Βιέννης.

Με αφορμή την καθιερωμένη αυτή διοργάνωση παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Brahms – Saal δύο κυπριακά μουσικά σύνολα νέων συντελεστών, το κλιμάκιο της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων της Κύπρου υπό τη Διεύθυνση του Γιώργου Κουντούρη και το φωνητικό σύνολο του Μουσικού Λυκείου Λευκωσίας υπό τη Διεύθυνση και διδασκαλία του Λοΐζου Λοΐζου. Μαζί με τα νέα παιδιά της Κύπρου συμμετέχουν επίσης οι καλλιτέχνες Κύρος Πατσαλίδης, Ζωή Νικολαϊδου, Κατερίνα Κουρή, Γιούλη Καραγκούνη, Έλσα Γιαννουλίδου, και Μπάμπης Βελισσάριος, οι οποίοι θα παρουσιάσουν στη φημισμένη αυτή σκηνή έργα μεγάλων κλασσικών συνθετών καθώς και παραδοσιακά τραγούδια της Κύπρου.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΟΣΧΟΝΑΣ : Ο ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΟΛΟΓΟΣ

%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%83-%ce%bc%ce%bf%cf%83%cf%87%ce%bf%ce%bd%ce%b1%cf%83

 

 

 

του Νίκου Νικηταρίδη

Ο Δημήτριος Μοσχονάς γεννήθηκε στη Λέρο το 1839 και από μικρός διακρίθηκε για το ζήλο του στη μάθηση και στη μελέτη ξένων γλωσσών. Ευφυής, αυτοδίδακτος και γλωσσομαθής, γνώριζε επιπλέον τη σανσκριτική και τα ιερογλυφικά. Νεαρότατος εγκαταστάθηκε στην Αίγυπτο, όπου επιδόθηκε στην Αιγυπτιολογία, η οποία τότε βρισκόταν στα σπάργανα της, με το Μουσείο του Καΐρου στο Μπουλάκο να αποτελεί το προσφιλές του καταφύγιο. Πριν το 1882 έγινε μέλος της Γεωγραφικής Εταιρίας της Μεγάλης Βρετανίας και αντεπιστέλλον μέλος πολλών άλλων επιστημονικών εταιρειών.
Μετά το 1882, μαζί με το μεγαλύτερο γιο του Γεώργιο, διορίζεται στην υπηρεσία του αγγλικού στρατού στο Σουδάν, όπου διακρίθηκε λαμβάνοντας το αξίωμα του Καϊμακάμη. Αργότερα δε, κατά την εκστρατεία του Γκόρντον την εποχή του Μάγδη προσέλαβε και τον τίτλο του Μπέη. Δυστυχώς όμως ο γιος του, λαμβάνοντας μέρος στην εκστρατεία του Hicks Pasha, φονεύτηκε στο Τριγκιτάτ το 1885.
Απαρηγόρητος ο Μοσχονάς, εγκατέλειψε τον αγγλικό στρατό και με τους Εμίν Πασά και Γκέση Πασά επισκέφτηκε ως εξερευνητής τις ισημερινές επαρχίες της Αιγύπτου, αφοσιωθείς πλέον αποκλειστικά στην Αιγυπτιολογία.
Το 1892 έπεισε την Αιγυπτιακή Κυβέρνηση να του επιτρέψει να κατασκευάσει ο ίδιος ομοιώματα μουμιών του αιγυπτιακού μουσείου για να μεταφερθούν στην έκθεση του Σικάγο το επόμενο έτος, ενώ παράλληλα διοργάνωσε αιγυπτιολογική εταιρία, έκτισε το αιγυπτιολογικό περίπτερο και μετέβη στην Αμερική για σειρά διαλέξεων.
Έργα του είναι η ¨Μετάφρασις της Ιερογλυφικής στήλης Φθαμόσεως του Μεμφίτου¨ (Αλεξάνδρεια 1876), ο ¨Μανέθων¨ (σε φυλλάδια, 1880), μία συλλυπητήρια επιστολή στα ιερογλυφικά προς τη Βασίλισσα της Αγγλίας Βικτώρια για το θάνατο του Δούκα Κλάρενς, ένα χειρόγραφο πόνημα στα αγγλικά περί των σχέσεων των Ελευθεροτεκτόνων προς τα αιγυπτιακά μυστήρια, το ¨Λεξικόν Αγγλο-Αραβικόν¨ (Κάιρο 1884 και Αλεξάνδρεια 1944), κ.ά.
Θεωρείται επίσης από τους αρχαιότερους δημοσιογράφους της Αιγύπτου, αφού στις 24/11/1887 ίδρυσε το φύλλο ¨Αλ Μούχμπερ Αλ Μάσρη¨ (¨Ο Αιγυπτιακός Αγγελιοφόρος¨), στις 15/10/1888 το ¨Αλ Νουρ Αλ Ταουφίκη¨ (¨Το Φως του Τεουφίκ¨) και το 1889 με τον Σαλίμ ελ Χούρη το ¨Αλ Μανάρατ¨ (¨Ο Φάρος¨).
Πέθανε το 1895, παρασημοφορημένος με τα Μετζηδιέ, Χεδιβικό Αστέρα, Σταυρό του Σωτήρος, κ.ά.
Γιος του ήταν και ο διανοούμενος Θεόδωρος Μοσχονάς (1892-1983), ο οποίος επί σειρά ετών διεύθυνε την Πατριαρχική Βιβλιοθήκη.