ΑΝΑΣΤΑ Ο ΘΕΟΣ

anastasis

 

Πρωί Μεγάλου Σαββάτου και τελέσθηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Βιέννης ο Εσπερινός της Αναστάσεως ( Η πρώτη Ανάσταση)  χοροστατούντος του Μητροπολίτη Αυστρίας Αρσενίου. Πλήθος πιστών παρακολούθησαν το ΑΝΑΣΤΑ Ο ΘΕΟΣ και έμειναν μέχρι το τέλος της θείας λειτουργείας. Παρακολουθείστε το Ανάστα Ο Θεός από τον Μητροπολίτη Αρσένιο

 

 

Advertisements

Μάριος Αναστασίου : 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΙΑ

Marios_sabine_big

 

Von Georg Gstrein

 

Πώς ξεκίνησε η επαγγελματική σου ενασχόληση με το μπουζούκι;

Θα έλεγα ότι ήταν απλά μια απίστευτη προέκταση από αυτό που λέμε μεράκι, κάτι που σε γλυκαίνει και σε βασανίζει συγχρόνως. Όταν ζούσα ακόμα στην Ελλάδα, φοιτητής Νομικής τότε στην Αθήνα, την πόλη που γεννήθηκα, βρισκόμασταν φιλαράκια και παρέες σε ταβέρνες, πίναμε τα κρασάκια μας, τρώγαμε τα μεζεδάκια μας, τραγουδούσαμε και φέρναμε και κανένα όργανο, άλλος κιθάρα, άλλος μπουζούκι, άλλος μπαγλαμά – χαλαρά και όμορφα…

Εγώ τότε σπούδαζα ήδη αρκετά χρόνια κλασσική κιθάρα με τον αείμνηστο Γεράσιμο Μηλιαρέση, έπαιζα και λίγο μπουζούκι, είχα σχεδόν αποφασίσει ότι θα ασχοληθώ επαγγελματικά με τη μουσική. Μετά ήρθα στην Αυστρία, κατάφερα να περάσω τις εισαγωγικές εξετάσεις  στο Δημοτικό Ωδείο της Βιέννης και να σπουδάσω εκεί. Ξένος, χωρίς γνώση της γερμανικής γλώσσας, άλλο κλίμα, διαφορετική νοοτροπία – γνώρισα πολλά όμορφα πράγματα εδώ, αλλά μ έτρωγε και η νοσταλγία συγχρόνως. Μπορείς να καταλάβεις ότι η ελληνική μουσική και ιδιαίτερα το μπουζούκι έγινε ξαφνικά η πιο ζωντανή και καθημερινή  γέφυρα με την πατρίδα μου. Τα υπόλοιπα ήρθαν τελικά μόνα τους, πολύ μελέτη κι ένας χρόνος στην Ελλάδα, παίζοντας σε ταβέρνες και μπουζουξίδικα….

 

Διδάσκεις από το 2009 μπουζούκι στη Βιέννη στη Μουσική Σχολή Johann Sebastian Bach , που διακρίνεται σε πολλούς διαγωνισμούς και θεωρείται μια από τις καλύτερες μουσικές σχολές της χώρας. Ουσιαστικά είσαι ο μοναδικός καθηγητής μπουζουκιού στην Αυστρία, σε μια σχολή που είναι επίσημα  αναγνωρισμένη από το κράτος?

Ναι, είναι κάτι το ιδιαίτερο θα έλεγα. Η χαρά να μπορείς να μεταδώσεις κάτι που αγαπάς και κατέχεις σε παιδιά και ενήλικες, που διψάνε να μάθουν κάτι και δεν μπορούν να το μάθουν μόνοι τους. Σχεδόν όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριές μου που δεν είναι Έλληνες,  αγαπούν την Ελλάδα και προσπαθούν να την πλησιάσουν ακόμα περισσότερο με τον ιδιαίτερο τρόπο της μουσικής. Φυσικά δεν είναι και τόσο εύκολο  να μάθει κάποιος αρχάριος μπουζούκι, ειδικά αφού πρόκειται για σολιστικό όργανο, που παίζει τη μελωδία. Στις καθαρά τεχνικές δυσκολίες που παρουσιάζει οποιοδήποτε  όργανο, έρχεται να προστεθεί η μεγάλη έλλειψη “ακουσμάτων”. Μην ξεχνάμε ότι εμείς που μεγαλώσαμε λίγο πολύ με την ελληνική μουσική, είμαστε εξοικειωμένοι τόσο με τους ρυθμούς, όσο και με τις ιδιαίτερες  κλίμακες της μουσικής μας. Για κάποιον που δεν έχει αυτά τα ακούσματα, ρυθμοί σαν τα 7/8 του καλαματιανού, ή τα 9/4 ενός ζεϊμπέκικου, ή τα 9/8 ενός καρσιλαμά αποτελούν τεράστια εμπόδια. Ακόμα και καλοί μουσικοί είναι λογικό να δυσκολεύονται με τέτοιους ρυθμούς που δεν τους έχουν βιώσει. Φαντάσου λοιπόν πόση υπομονή και επιμονή χρειάζεται, για να μπορέσει ένας αρχάριος να παίξει τελικά όμορφα ένα τέτοιο κομμάτι… Το τμήμα για το οποίο είμαι υπεύθυνος ασχολείται γενικότερα με τη μουσική της Μεσογείου κι έτσι έχουμε την τύχη  συγχρόνως να πλουτίζουμε και να πλουτιζόμαστε με παρεμφερείς μεν αλλά και ιδιαίτερες μουσικές. Όπως για παράδειγμα στο πρόσφατο  World Music Concert που πραγματοποιήθηκε στις 22. Απριλίου ουσιαστικά μέσα στο εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα, παρουσιάστηκαν κομμάτια από πολλά μέρη του κόσμου. Το δικό μου τμήμα έπαιξε το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας του Μάνου Λοΐζου, τον Καημό του Μίκη Θεοδωράκη και παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια. Συμμετείχε μάλιστα στην εκδήλωση και η χορωδία του πολιτιστικού Συλλόγου Μπουζούκι, που διευθύνω εδώ και πολλά χρόνια στη Βιέννη. Το κοινό ενθουσιάστηκε και οι μαθητές χάρηκαν που ξεπέρασαν το τρακ τους, έπαιξαν καταπληκτικά και εισέπραξαν χειροκρότημα και εύγε από φίλους και αγνώστους… Μια μεγάλη οικογενειακή γιορτή έγινε αυτή η εκδήλωση!!! Και γεμίσαμε όλοι τις μπαταρίες μας για τη συνέχεια….

 

Μίλησε μας για την καριέρα σου σαν μουσικός. Το προηγούμενο Σάββατο γιόρτασες με μια καταπληκτική συναυλία 30 χρόνια σκηνικής παρουσίας στην Αυστρία. Ποιές ήταν οι πιο όμορφες και οι πιο δύσκολες στιγμές μέσα σε αυτό το μεγάλο διάστημα, που μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ολόκληρη ζωή;

Πολλές και από τα δύο θα έλεγα… Οι πιο δύσκολες ήταν αυτές, που έπρεπε να αποφασίσω αν θα συνεχίσω το δρόμο μου υπηρετώντας τη μουσική που αγαπώ και σέβομαι ή αν θα παίξω για ένα ευρύτερο κοινό μουσική που χαϊδεύει απλά τα αυτιά θυμίζοντας ελληνική βραδιά σε ξενοδοχείο, που στο τέλος της οι τουρίστες πέφτουν στην πισίνα χορεύοντας συρτάκι. Ευτυχώς πολλοί  Αυστριακοί έχουν μουσική παιδεία και αγαπούν την Ελλάδα όχι μόνο σαν ιδανικό μέρος για διακοπές αλλά ασχολούνται και με τον πολιτισμό της.

Οι όμορφες στιγμές ήταν πάρα πολλές, πολλές αυθόρμητες και απρόσμενες, μερικές αποτέλεσμα μελέτης και δουλειάς. Για μένα ξεχωρίζει η συμμετοχή μου σαν σολίστας στο μπουζούκι στην παράσταση του Canto General του Μίκη Θεοδωράκη πάνω στην ποίηση του Pablo Neruda που δόθηκε το Νοέμβριο του 2014 στο Konzerthaus. Θυμάμαι ότι στο τέλος του έργου δυόμιση χιλιάδες άνθρωποι μας χειροκροτούσαν ασταμάτητα για ένα τέταρτο. Εκεί δάκρυσα από τη συγκίνηση πάνω στη σκηνή σαν παιδάκι – από χαρά…

 

DSC_0545

Τι ακριβώς είναι οι παραστάσεις που κάνεις με τον περίεργο τίτλο “ Ο Ζορμπάς διηγείται…”; Άκουσα ότι στο τέλος το κοινό τραγουδά μαζί σου, αλήθεια είναι;

Ναι..! Το “Στρώσε το στρώμα σου για δυο” συγκεκριμένα… Και φυσικά αφού το μεγαλύτερο μέρος του κοινού είναι Αυστριακοί που δεν ξέρουν υποχρεωτικά ελληνικά, τους μοιράζω χαρτάκια με τα λόγια γραμμένα με λατινικούς  χαρακτήρες και τραγουδάμε όλοι μαζί κλείνοντας έτσι όμορφα και πολύ  ζεστά την παράσταση. Ο δικός μου Ζορμπάς γεννήθηκε από την ανάγκη να δείξω στους Αυστριακούς τις λιγότερο γνωστές πτυχές της ελληνικής ψυχοσύνθεσης, που αποτυπώνονται κατά τη γνώμη μου πάρα πολύ στην ποίηση, σε πολλά τραγούδια αλλά και στην καθημερινή ζωή. Διάλεξα τον Ζορμπά, όχι τόσο επειδή είναι σίγουρα ο πιο διάσημος  Έλληνας στο εξωτερικό, αλλά κυρίως επειδή ο χαρακτήρας του προσφέρεται για να μπορέσω σαν καλλιτέχνης να λειτουργήσω αυτόνομα, χωρίς να παγιδευτώ σε στερεότυπα. Έτσι λοιπόν στο θεατρικό μέρος λέω ιστορίες, σοβαρές και αστείες, που δείχνουν κατά κάποιο τρόπο πώς σκεφτόμαστε και πώς λειτουργούμε εμείς οι Έλληνες, στο μουσικό παίζω μόνος μου κιθάρα ή μπουζούκι και τραγουδάω, στο λυρικό διαβάζω μεταφρασμένα ποιήματα – συνήθως τους ‘Βαρβάρους” ή την “Ιθάκη”  του Καβάφη –  και μερικά μικρά αλλά χαρακτηριστικά  αποσπάσματα από το μυθιστόρημα.  Τα πιο πολλά τραγούδια που λέω είναι μελοποιημένη ποίηση του Καββαδία, του Σεφέρη, του Ελύτη και στίχοι του Γκάτσου. Και φυσικά, σαν φιλοσοφικός επίλογος, η περίφημη φράση του Ν. Καζαντζάκη, που είναι χαραγμένη και  στον τάφο του, “ δεν ελπίζω τίποτα,  δεν φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος”.

Ο κόσμος ακούει, γελάει, σκέφτεται, μαθαίνει….

 

 Δισκογραφικά έχεις κάνει κάτι;

Αρκετά, αν σκεφτεί κανείς  πόσο μικρή είναι ουσιαστικά εδώ η ζήτηση για ελληνική μουσική ή για μπουζούκι. Έχω παίξει σε αρκετές αυστριακές  παραγωγές, είτε με άλλα συγκροτήματα στα οποία ήμουν για χρόνια μέλος ή ως προσκεκλημένος, είτε και σε καθαρά εγχώριες παραγωγές, που ζητούσαν ένα ιδιαίτερο χρώμα από ένα “εξωτικό”

όργανο. Μια από αυτές, της Chrsitina Stürmer, έγινε μάλιστα μεγάλη επιτυχία και ήταν για πολλές εβδομάδες νούμερο ένα στην Αυστρία. Έχω παίξει και σε ηχογραφήσεις για μουσική για θέατρο και κινηματογράφο. Επίσης έχουμε κυκλοφορήσει τέσσερα Cd σαν ανεξάρτητες παραγωγές με την πρώην σύζυγό μου Τζούλη  και το Φεβρουάριο του 2016

 κυκλοφόρησε το πρώτο δικό μου προσωπικό άλμπουμ.

 

Εκτός από μπουζούκι και κιθάρα, έχεις ασχοληθεί και με άλλα όργανα; Γράφεις δικά σου κομμάτια, στίχους; Κάνεις μόνο ελληνική μουσική ή και κάτι άλλο;

Όλα σωστά, έπεσες μέσα πάλι, πού λέμε. Έχω ασχοληθεί με αρκετά όργανα, με άλλα από περιέργεια και με άλλα γιατί μου φάνηκαν χρήσιμα, είτε σα μουσικός είτε σαν καθηγητής.  Λογικό είναι κιόλας όποιος παίζει τρίχορδο μπουζούκι, να έχει ασχοληθεί με μπαγλαμά και τζουρά. Μπορεί τα όργανα αυτά να έχουν άλλες διαστάσεις και άλλο ηχόχρωμα, αλλά στο παίξιμο είναι η ίδια τεχνική. Με το μαντολίνο έχω μια ιδιαίτερη σχέση, καθώς έπαιζε και ο παππούς μου, που μου φώναζε όταν ήμουν ακόμα  στο γυμνάσιο και  έπαιζα μπουζούκι,  αποκαλώντας το υποτιμητικά σκουπόξυλο. Κάποτε άρχισα να ασχολούμαι σοβαρά με παρόμοια όργανα κι έτσι παίζω λαούτο, σάζι και λίγο ούτι. Επίσης πιάνο, που με βοηθάει πολύ όταν συνοδεύω τους μαθητές μου, και όταν βρίσκω χρόνο λίγο κλαρίνο και φλάουτο. Από το Νοέμβριο μαθαίνω βιολί και χαίρομαι πολύ, γιατί σιγά σιγά μπορώ και παίζω νησιώτικη και μικρασιάτικη μουσική έτσι όπως την έχω  στο αυτί μου  και εδώ και μια βδομάδα έχω αρχίσει να μελετώ ένα κομμάτι για σόλο βιολί του αγαπημένου μου συνθέτη, του Μπαχ.

 Η μουσική είναι μια αστείρευτη πηγή, το κάθε όργανο έχει το δικό του ήχο, τη δικιά του τεχνική… Φυσικά αποκλείεται να αποκτήσω σε αυτά τη δεξιοτεχνία που έχω στο μπουζούκι, αλλά μου αρέσει να δοκιμάζω και να παιδεύομαι – με τη διπλή σημασία της λέξεως… Όσο για τη δημιουργικότερη μεριά μου, έχω γράψει αρκετά τραγούδια και ορχηστρικά κομμάτια, πολλά από αυτά τα παίζω στις συναυλίες μου. Επαγγελματικά έχω ασχοληθεί σχεδόν αποκλειστικά με την ελληνική μουσική, αλλά πού και πού κάνω και  καμιά απιστία, παίζοντας φλαμένκο, λάτιν και φυσικά τζαζ.

 

Τι σχέδια έχεις για το μέλλον;

Πολλά, αλλά βασικά όσο γίνεται χωρίς πολύ άγχος, κάτι που μου έχει μείνει από τη νοοτροπία που επικρατεί στο αγαπημένο μου νησί,  την Ικαρία… Σε πρώτη θέση να χαρώ τα παιδιά μου, τη Νεφέλη και το Δημήτρη, να μεγαλώνουν και να βρουν το δικό τους δρόμο. Να μπορέσω να προχωρώ τους μαθητές μου, να τους φέρνω συνέχεια πιο κοντά στον κόσμο της μουσικής. Γράφω παρτιτούρες, κάνω ηχογραφήσεις πάνω στις οποίες μπορούν να μελετούν και φυσικά κάποιες απλές ή καμιά φορά πιο περίπλοκες  ενορχηστρώσεις όταν παίζουμε όλοι μαζί. Πολύ δουλειά, αλλά απαραίτητη, εάν θέλεις αυτό που κάνεις να έχει αποτέλεσμα αλλά συγχρόνως  και διάρκεια.

 Έχω και μια έμμονη ιδέα εδώ και μερικά χρόνια: μια μουσική σχολή στη Βιέννη στην οποία θα διδάσκονται ελληνική μουσική και όργανα, που ουσιαστικά θα λειτουργεί και σαν πολιτιστικό κέντρο, σαν χώρος επικοινωνίας ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα, που έχουν σχέση με τέχνη και πολιτισμό. Έτσι ώστε και η μουσική μας να γίνει περισσότερο γνωστή και να διαδοθεί συνειδητά, αλλά κυρίως για να συνεχίσει να υπάρχει και να παράγεται στην Αυστρία, όταν η δικιά μου γενιά  κάποτε  θα αποσυρθεί. Φυσικά γνωρίζεις, ότι ένα τέτοιο σχέδιο είναι μεγαλόπνοο και δυστυχώς πολύ δύσκολο, καθώς για να μπορέσει να επιτευχθεί ένας τέτοιος στόχος, χρειάζεται να δουλέψουν πολλοί και είναι ουσιαστικά ακατόρθωτο εάν δεν υπάρξει θέληση και συντονισμένη  συλλογική  προσπάθεια.

Προσωπικά σα δημιουργικός μουσικός, που νιώθω οτι είμαι, θέλω να μπορέσω να συνεχίσω τη ζωή μου μένοντας πιστός στην επιλογή μου να κάνω ποιοτική και όχι απλά εμπορική  μουσική και να συνεργάζομαι με καλούς και ευσυνείδητους  μουσικούς και τραγουδιστές ή τραγουδίστριες  που έχουν πάνω κάτω την ίδια άποψη και δεν εμφανίζονται μόνο για να πάρουν ένα μεροκάματο ή να ανεβάσουν μια φωτογραφία στα σόσιαλ μίντια – χωρίς να θέλω να προσβάλω ή να υποτιμήσω  συναδέλφους. Και φυσικά να συνεχίσω να εξελίσσομαι ο ίδιος σαν οργανοπαίχτης και σα μουσικός και να δημιουργώ ως συνθέτης.

Επίσης θέλω να συνεχίσω τα μαθήματα μουσικής αλλά και ελληνικής γλώσσας που κάνω κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες  στην Ελλάδα. Εδώ και δεκαέξι χρόνια είμαι γι΄ αυτό το λόγο κάθε καλοκαίρι ένα μήνα στη Ζάκυνθο, προσκεκλημένος μιας αυστριακής εταιρείας που προσφέρει ένα πακέτο δημιουργικών διακοπών.

Του χρόνου θέλω να κάνω παράλληλα για πρώτη φορά και  κάτι δικό μου, πιο προσωπικό, που να απευθύνεται ίσως σε μικρότερο αριθμό ατόμων, αλλά θα δημιουργήσει τη βάση για μια βαθύτερη ενασχόληση με το αντικείμενο, σε συνδυασμό με ένα “πολιτιστικό πρόγραμμα”, που θα περιλαμβάνει τη γνωριμία με τον ελληνικό τρόπο ζωής, με την ιστορία μας και με επισκέψεις σε κάποιο μουσείο ή σε έναν  αρχαιολογικό χώρο και βέβαια την άμεση  επαφή με τη φύση και τη  θάλασσα.

 

sorbas_orestis_original

 

g.g.

ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΡΕΜΑΤΑΙ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ !

pem-e1461844686158-500x280

 

 

Μεγάλη Πέμπτη   απόγευμα και  ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου  Βιέννης,ο οποίος  έχει ανακαινισθεί πρόσφατα  και τα θυρανοίξια  τέλεσε  ο Οικουμενικός Πατριάρχης, κατάμεστος. Με  κατάνυξη παρακολούθησε πλήθος πιστών την Ακολουθία των Παθών ( Τα 12 Ευαγγέλια). Μετά το Πέμπτο Ευαγγέλιο έγινε η περιφορά του Σταυρωμένου και ο Πάτερ Ιωάννης έψαλε το » Σήμερον Κρεμάται Επι Ξύλου » που με την καταπλυκτική φωνή του έφερε την αγαλίαση στην ψυχή όλων μας . Ας τον ακούσουμε.  !!!!!!

 

 

 

 

The Miracle

 

christ1

 

Pure Love undeniable,

touched me thoroughly

as a pigeon opens its wings

flying overwhelmed

to the Almighty

like a holy ceremony

in your  lighten heart!

 

I called YOU silently

giving my hands to YOU.

I prayed with devoutness.

 

A new Breath

as a bared thirst

came out from my soul,

like a huge wave

feeling ecstasy

to your great Glory!

 

A New Era begun,

I was dazzled

by your deep devotion.

 

A strong commitment

became a sacred rule

to protect our human race from evil.

 

Be Brave my Dear

Be In Light

I will be here eternally

to feel any pain!

to heal any wound!

to dispel any grey clouds of your Life!

 

©By Mina Boulekou

Poetress Member of the World Poetry Canada International

GR ARMY !

Screen Shot 04-05-16 at 09.40 AM

 

dilimma

 

Το GR ARMY αποτελείται από Νομικούς Συμβούλους – όχι δικηγόρους – με σκοπό την διεκπεραίωση υποθέσεων, την παροχή πληροφοριών και ενημέρωσης, τον έλεγχο της ορθότητας δικαιολογητικών και την εκπροσώπηση των Ελλήνων για ζητήματα

Στρατολογικής φύσης, όπως:

Αναβολές σπουδών, αναβολές ή απαλλαγές για λόγους υγείας, Μόνιμοι Κάτοικοι Εξωτερικού,

Ανυποταξίες, Αντιρρησίες Συνείδησης, Διδακτορικούς και Διαπρέποντες στο εξωτερικό κ.λπ.

 

Το GR ARMY:

 

– Παρέχει εγγράφως όλες τις πληροφορίες και οδηγίες που χρειάζονται οι Έλληνες, σε οποιοδήποτε μερος του κόσμου κι αν βρίσκονται, σύμφωνα με την ισχύουσα Στρατολογική Υπηρεσία και πρακτική.

 

– Ελέγχει τα δικαιολογητικά, πριν να κατατεθούν στις κρατικές Υπηρεσίες της Ελλάδας ή του εξωτερικού (Στρατολογικές Υπηρεσίες, Προξενικές Αρχές της Ελλάδας σε άλλες χώρες κ.λπ.), για την αποφυγή πρόσθετης ταλαιπωρίας των ενδιαφερόμενων Ελλήνων.

 

– Εκπροσωπεί τους ενδιαφερόμενους ενώπιον των αρμόδιων κρατικών Αρχών, σε Ελλάδα και εξωτερικό (Στρατολογικές Υπηρεσίες, Στρατιωτικά Δικαστήρια, Προξενικές Αρχές της Ελλάδας σε ολόκληρο τον κόσμο) για την ταχύτερη και άρτια εξυπηρέτησή τους.

 

– Παρακολουθεί από κοντά την εξέλιξη της στρατολογικής υπόθεσης του κάθε Έλληνα ενδιαφερόμενου, μετά την κατάθεση των δικαιολογητικών και έως την έκβασή της, με την παράλληλη ενημέρωση του ενδιαφερόμενου.

 

– Πραγματοποιεί διαλέξεις σε ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού, κατόπιν πρόσκλησης, για την περιοδική ενημέρωση των ελλήνων που ζούν εκεί ως προς τα στρατολογικά δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους, με αποτέλεσμα να τακτοποιούνται οι υποθέσεις τους απέναντι στο ελληνικό κράτος εμπρόθεσμα και σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες, χωρίς προβλήματα. Επιπλέον, συλλέγει δικαιολογητικά από τους επιθυμούντες εκπροσώπηση, για τον έλεγχο και την κατάθεσή τους στις αρμόδιες Αρχές της Ελλάδας.

 

Οι παραπάνω δραστηριότητες του GR ARMY, είναι λίγες μόνο από αυτές που αναλαμβάνει στην πραγματικότητα, καθόσον οι δραστηριότητές του διαπλάθονται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε Έλληνα που στην πραγματικότητα είναι διαφορετικής σημασίας για τον καθένα. Επιπλέον, το GR ARMY διευρύνεται συνεχώς με αποκλειστικό σκοπό την ολοένα καλύτερη εξυπηρέτηση των Ελλήνων σε ολόκληρο τον κόσμο. Όσο, λοιπόν, οι ανάγκες των Ελλήνων ποικίλουν και μεταβάλλονται, τόσο καινοτόμο και ευρηματικό θα συνεχίσει να είναι το GR ARMY.

 

Και μην ξεχνάτε: Το GR ARMY υπάρχει για εσάς και ενεργεί για τα συμφέροντά σας, 100% ΑΜΕΣΑ – ΦΙΛΙΚΑ – ΑΞΙΟΠΙΣΤΑ, όλο το 24ωρο – ολόκληρο τον χρόνο (και τις αργίες).

ΤΟ ΜΟΙΡΟΛΟΪ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

 

stayrosis__article

 

Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα

σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται 
 Σήμερα έλαβαν βουλή οι άνομοι Εβραίοι
οι άνομοι και τα σκυλιά κι οι τρεισκαταραμένοι.
Ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι
να λάβει δείπνο μυστικό, για να τον λάβουν όλοι.
Κι η Παναγιά η Δέσποινα καθόνταν μοναχή της
τας προσευχάς της έκανε για το μονογενή της.
Φωνή εξήλθ’ εξ ουρανού κι απ’ αρχαγγέλου στόμα:
– Σώνουν, Κυρά μου, οι προσευχές, σώνουν και οι μετάνοιες
και τον υιόν σου πιάσανε και στον χαλκιά τον πάνε
κι στου Πιλάτου τας αυλάς εκεί τον τυραννάνε.
Η Παναγιά σαν τ’ άκουσε έπεσε και λιγώθη.
Σταμνί νερό της ρίξανε τρία κανάτια μόσχο
και τρία νεροδόσταμνα για να της έρθει ο νους της.
Και σαν της ήρθ’ ο λογισμός και σαν της ήρθε ο νους της
ζητάει μαχαίρι να σφαγεί, γκρεμό να πάει να πέσει,
ζητάει τ’ αργηροψάλιδο να κόψει τα μαλλιά της.
Η Μάρθα κι η Μαγδαληνή και του Λαζάρου η μάνα
και του Ιακώβου η αδελφή κι οι τέσσερις αντάμα.
       Πήραν το δρόμο το στρατί, στρατί το μονοπάτι
το μονοπάτι τ’ς έβγαλε μες στου ληστού την πόρτα.
Κι η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της.
Τηράει ζερβά, τηράει δεξιά, κανέναν δεν γνωρίζει
τηράει και δεξιότερα, βλέπει τον Αη-Γιάννη.
– Αφέντ’, Αγιάννη, Πρόδρομε, και βαπτιστά του γιου μου
Μήν’ είδες τον υιόκα μου και το διδάσκαλό σου;
– Δεν έχω στόμα να Σου πω, γλώσσα να Σου μιλήσω
δεν έχω χειροπάλαμο για να σου τον(ε) δείξω.
Βλέπεις εκείνον το γυμνό, τον παραπονεμένο
όπου φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο
όπου φορεί στην κεφαλή ακάνθινο στεφάνι;
Εκείνος είν’ ο Γιόκας σου και με διδάσκαλός μου.
Η Παναγιά πλησίασε, γλυκά τόν(ε) ρωτάει:
– Δε μου μιλάς, παιδάκι μου, δε μου μιλάς, παιδί μου;
– Τι να σου πω, μανούλα μου, που διάφορο δεν έχεις.
Σύρε, μάνα μ’, στο σπίτι σου, κάμε την προσευχή σου
βάλε κρασί στο μαστραπά κι αφράτο παξιμάδι
και δώσε την παρηγοριά να την(ε) λάβουν κι άλλοι.
Μόνο το Μέγα Σάββατο κοντά το μεσονύχτι
που θα λαλήσ’ ο πετεινός, σημαίνουν οι καμπάνες
Σημαίν’ ο Θιος, σημαίν’ η γη, σημαίνουν τα επουράνια,
σημαίνει κι η Αγια-Σοφιά με τις χρυσές καμπάνες, 

 και σύ μανούλα μου χαρά μεγάλη να χεις.
Όποιος τ’ ακούει σώζεται κι όποιος το λέει αγιάζει
κι όποιος το καλοφουγκραστεί παράδεισο θα λάβει
παράδεισο και λίβανο από τον Αγιο Τάφο.

 

Να θυμούνται  οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι. Πρέπει να κρατάμε τα Ήθη και Έθιμά μας. !!!!!!

 

ΤΑ ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΗΝ ΒΙΕΝΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

 

 DSC_0366

Von Georg Gstrein

 

Tα Θυρανοίξια του Αγίου Γεωργίου μια από της παλαιότερες Εκκλησίες της Ευρώπης  έγιναν την Κυριακή  από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Πρώτα τελέστηκε  Αρχιερατική Θεία  Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδας Βιέννης   χοροστατούντος του Παναγιωτάτου. Μαζί του ο Μητροπολίτης Μυριοφύτου  καί Περιστάσεως  Ειρηναίος και ο  Μητροπολίτης Αυστρίας Αρσένιος.  Παραβρέθηκαν  εκπρόσωποι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο πρέσβης της Κύπρου Μάριος Ιερωνυμίδης, ο επιτετραμμένος της Ελληνικής Πρεσβείας ,  αλλά μέλη του διπλωματικού σώματος και αντιπροσωπεία του Τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Γεωργίου από την Ουγγαρία.  . Στην συνέχεια ο Οικουμενικός Πατριάρχης  τίμησε  τα παιδιά του Αείμνηστου Γιώργη Παππά του μεγάλου  ευεργέτη.  Οι Αλέξανδρος και Αικατερίνη Παππά τιμήθηκαν  για την καθοριστική βοήθειά τους στην ανακαίνιση του Αγίου Γεωργίου και για την όλη προσφορά τους στην Μητρόπολη Αυστρίας και στο Πατριαρχείο. Ακολούθησε πομπή με την συμμετοχή όλων, κλήρου και λαού,  προς τον Άγιο Γεώργιο  όπου  τελέστηκαν  τα  θυρανοίξια . Ο Οικουμενικός Πατριάρχης το Σάββατο έφτασε στην Βιέννη  όπου και συναντήθηκε μακράν με το Πρόεδρο της Αυστριακής Δημοκρατίας Dr. Heinz Fischer.

Στη συνέχεια  παρευρέθηκε στην παρουσίαση όλων όσων συνετέλεσαν , Αυστριακών και Ελλήνων, στην τελευταία ανακαίνιση του Ναού. Η προηγούμενη, το 1898, είχε πραγματοποιηθεί με έξοδα  του ευεργέτη όλης της Βιέννης  Νικόλαου  Δούμπα . Ιδρύθηκε το 1726 και στεγάζονταν  σε άλλο κτήριο και το 1806 αναγέρθηκε στην Griechengasse  με την σημερινή του μορφή.

Πριν την αναχώρηση του ο Πατριάρχης μας χοροστάτησε και στον Νυμφίο όπου θυμήθηκε ένα λόγο του αείμνηστου Μητροπολίτου Χαλκηδόνος Μελίτωνα  την Κυριακή των Βαΐων του 1955. Ο Μητροπολίτης Μελίτων , τότε Ίμβρου και Τενέδου, είχε τονίσει σε αυτήν την ομιλία του ότι «ο Νυμφίος έρχεται πάντα για να σώσει τον καθέναν από εμάς. Είτε το θέλουμε είτε όχι , ο Νυμφίος έρχεται όχι για όλο τον κόσμο αλλά για καθέναν από εμάς. Γιατί βασικός Του στόχος είναι η Σωτηρία όχι όλων μας όχι μιας ομάδας αλλά του καθενός από εμάς». Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είχε παρακολουθήσει αυτόν τον λόγο νεαρός τότε στην Μητρόπολη Ίμβρου. Μετά το τέλος της Ακολουθίας του Νυμφίου ευχήθηκε σε όλους για την Μεγάλη Εβδομάδα και μια Καλή Ανάσταση.

DSC_0286

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος απονέμει το οφίκιο του Μεγάλου Άρχοντα Ρεφενδαρίου στον Αλέξανδρο Πάππας.

DSC_0031

Ο Μητροπολίτης Αρσένιος τέλεσε την Τελετή Έκπλυσης της Ιεράς Τράπεζας του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Βιέννης το Σάββατο 23/4/2016

«Η αυλή των θαυµάτων»

12987139_10154145153534264_1957899011859352200_n

Φωτογραφία : Χριστίνας Καραγιάννη.

 

Από Βιέννη  Αλεξάνδρα Καρακοπούλου-Τσίσσερ
Όταν ο Ιάκωβος Καµπανέλλης έγραφε αυτό το θεατρικό έργο, την δεκαετία του 50, που να φανταζόταν πως θα αποτελέσει ένα από τα πιο σηµαντικά και διαχρονικά έργα του Ελληνικού Θεάτρου… «Η αυλή των θαυµάτων», όπως είχε δηλώσει ο ίδιος ο συγγραφέας σε σηµείωµά του για την παράσταση στο Θέατρο Τέχνης (1957-1958), «βασίζεται στην έλλειψη σταθερότητας και σιγουριάς, που χαρακτηρίζει τη ζωή του Έλληνα (…) όλα στην Ελλάδα ανεβοκατεβαίνουν πολύ εύκολα, κυλούν, φεύγουν, κι η συνηθισµένη λαχτάρα του Ρωµιού είναι να στεριώσει κάπου, να σιγουρέψει κάτι.» Πόσο πιο «σύγχρονα» µπορούν να ηχήσουν αυτά τα λόγια! Η ιστορία επαναλαµβάνεται θαρρώ…
Ο σκηνοθέτης, ηθοποιός και αρχηγός της ελληνοαυστριακής θεατρικής οµάδας „…zur Sonne“ («προς τον Ήλιο») Θοδωρής Λιµήτσιος, το τόλµησε και πάλι, για τέταρτη συνεχή χρονιά, στο αγαπηµένο (πια), µικρό αλλά θαυµατουργό θέατρο Μπρέτ. Επέλεξε αυτό το µοναδικά διαχρονικό έργο για να µας εντυπωσιάσει τελικά µε µια παράσταση που σίγουρα θα αφήσει εποχή στα ελληνικά θεατρικά δρώµενα της Βιέννης.
Η οµάδα αυτή την φορά πολυπληθής και η επιλογή των ρόλων κερδισµένο στοίχηµα. Δανάη Μέρµιγκα, Ξανθή Τοκµακίδου-Τριφούνοβιτς, Χρήστος Λάκης, Όλγα Καίσαρη, Έρη Μπακάλη, Σαντίνα Μαρκέτου, Τάσος Βασιλείου, Νικόλας Σπανός, Ινώ Μάτσου, Βασίλης Μαυραντζάς, Κωσταντίνος Παπαθανασίου, Νίκος Κατράκης, Παναγιώτης Φωτόπουλος. Τα φώτα και τον ήχο επιµελήθηκε ο Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος, τα κοστούµια η Έβελιν Κατσαρού, τα σκηνικά «η αφεντιά µου», την κατασκευή των σκηνικών ο Μάρκους Τσίσσερ και ο Μάρτιν Ποσελµάιερ, την µουσική επένδυση ο Θοδωρής Λιµήτσιος και ο Γιάννης Ψιµόπουλος. Το έργο είχε και γερµανικούς υπέρτιτλους, κάτι που επιµελήθηκαν µε πολύ αγάπη και πίστη στο πρωτότυπο του έργου η Σαντίνα Μαρκέτου και ο Γιοχάνες Στίλε, καθώς η Μαριάννα Ζούζουλα πρόσεχε κατά την διάρκεια της παράστασης να συµβαδίζει το ελληνικό µε το γερµανικό κείµενο, έτσι ώστε, για άλλη µια φορά, να ευχαριστηθεί και το γερµανόφωνο κοινό.
Η απόλυτη επιτυχία της πρεµιέρας χθες, ζωντανή απόδειξη πως αυτή η σκληρή δουλειά, η προσπάθεια και το µεράκι έχουν λόγο ύπαρξης. Παλιοί και καινούργιοι φίλοι έδωσαν το παρόν και το παρατεταµένο χειροκρότηµα του κοινού χάρισε χαµόγελα ικανοποίησης και απόλυτης συγκίνησης σε µια τόσο δεµένη και δυναµική οµάδα. Μεγάλη χαρά έδωσε και µε την παρουσία της η αντιδήµαρχος της πόλης µας, η «δική µας» Ελληνίδα, Μαρία Βασιλάκου.
Όλοι τους συντέλεσαν µε το ταλέντο τους, την έµπνευση και το µοναδικό τους «φως» σε αυτό το µικρό «θαύµα» στην φτωχική αυλή κάπου στην Αθήνα, στον Βύρωνα το 1950. Χαρακτήρες που µας έκαναν να γελάσουµε, να προβληµατιστούµε, να ξεχαστούµε, να συγκινηθούµε και τελικά να πιστέψουµε πως όσο υπάρχουν άνθρωποι θα υπάρχει και η ελπίδα για αυτό το «καλύτερο αύριο», όσο σκληρός και αν είναι στην πραγµατικότητα ο κόσµος που ζούµε.

Ο Ιορδάνης, η Αννετώ, ο Μπάµπης και η Βούλα, ο Στέλιος και η Όλγα, είναι εγώ κι εσύ. Η ζωή τους είναι η ζωή µας, η γλυκόπικρη και τα όνειρά τους, δικά µας που περιµένουν γεµάτα ανυποµονησία άλλα να κατακτηθούν και άλλα να ξεχαστούν µέσα στην τρέλα της καθηµερινότητας.
Όταν σβήνουν τα φώτα και αδειάζει η αυλή, πριν δώσει την θέση της σε µια πολυτελή πολυκατοικία, οι φωνές των ανθρώπων της ηχούν ακόµη. Τα σπίτια είναι άδεια, µε µόνο τους «στολίδι» τα αραδιασµένα έπιπλα, για να µας θυµίζουν πως τα άψυχα αντικείµενα µπορεί να ζουν αιώνια αλλά χωρίς τις ψυχές ανθρώπων είναι απλώς ένα τίποτα.
Μπράβο Θοδωρή!  Μπράβο σε όλη την οµάδα.

 

πηγή :  iporta.gr

ΠΕΤΡΟΣ ΓΑΪΤΑΝΟΣ : O ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΤΟ ΑΓΓΕΛΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

11951672_10207038416294812_962562581351398978_o

 

von Georg Gstrein

Είσαι μια ειδική περίπτωση! Πέτρο μου ένας καλλιτέχνης που ξεκίνησε από την Βυζαντινή Μουσική. Και μετά απλώθηκε στο χώρο. Ένας παραδοσιακός ή ένας έντεχνος; Πως βλέπεις εσύ τον εαυτό σου;

 Ξεκίνησα με όλα τα είδη μουσικής που ασχολούμαι και ερμηνεύω, ενώ σπούδαζα βυζαντινή μουσική έκανα τον πρώτο μου δίσκο με τον Σταμάτη Σπανουδάκη ΄΄ Το δίλημμα ΄΄ το 1990. Αυτό που κάνω είναι ταυτόχρονη ερμηνεία των 3 βασικών ειδών της ελληνικής μουσικής, έλληνες συνθέτες, παραδοσιακή και εκκλησιαστική – βυζαντινή μουσική.

 

Οι ψαλμοί του Δαυίδ,  τα Θεία Πάθη, Το Πεντηκοστάριον κλπ.. Ένας καλλιτέχνης που ερμηνεύει έτσι πρέπει να πιστεύει στο Θεό;  Στο Χριστό; Στο Άγιο Πνεύμα; Πόσο μεγάλη είναι η πίστη σου;

 Αν δεν πιστεύει στον Θεό η προσέγγισή του είναι μόνον καλλιτεχνική, είναι σαν κάποιος λέει ένα ερωτικό τραγούδι και δεν αισθάνεται ερωτικά, είναι κάτι σαν << προσποίηση>>, βέβαια επειδή η θρησκευτική μουσική έχει ποίηση και μουσική και μάλιστα κορυφαία, αιώνια και υψηλή προσφέρεται για καλλιτεχνική ενασχόληση, αν όμως δεν είναι πιστός ο καλλιτέχνης ασχολείται με την επιφάνεια και όχι με το κέντρο, η εκκλησιαστική μουσική υπάρχει για να εκφράζει το πνευματικό περίσσευμα της καρδιάς μας και όχι για να γίνεται απλώς και μόνον ένα καλλιτεχνικό δάνειο χρήσης μεταξύ και άλλων κοσμικών δημιουργιών. Είναι εν κατακλείδι σαν κάποιος να πηγαίνει σε μια γιορτή και όσο βρίσκεται σε αυτήν να ασχολείται μόνον με το τι σημαίνει γιορτή και γιατί υπάρχουν γιορτές, ενώ η αιτία της παρουσίας του στη γιορτή πρέπει να προκύπτει από την εγκάρδια επιθυμία του να μοιραστεί την κοινωνική αυτή συμμετοχή με όλα αυτά που αυτή περιέχει και αποτελούν το χαρακτήρα της.

Εν κατακλείδι, η καρδιά επιλέγει να διαθέσει όλο της τον χώρο αυθόρμητα στην Τριαδική Θεότητα και η τέχνη της λατρείας της έρχεται ως έκφραση αυτής της επιλογής και πίστης !

 

 Τα Πάθη και η Ανάσταση κάθε χρόνο σε κάνουν να βιώνεις ξανά Τι; Το πάθος του Χριστού ή την δική σου ζωή; Γιατί δεν μπορεί ένας άνθρωπος με τέτοια background, έχει και εκείνος τους πόνους  και τον Γολγοθά του;

Την συναίσθηση της θυσίας και της λύτρωσης και μάλιστα από τον Αρχηγό και Κύριο όλων!

Είναι διαδραστική η σχέση με τον Χριστό, ότι Τον αφορά είναι και δικό σου και το αντίθετο.

Όλα παίρνουν άλλη μορφή εσωτερικά, αλλά και εξωτερικά όταν βάζει ένας άνθρωπος στη ζωή του τον Θεό!

 

Εν όψει της Μεγάλης Εβδομάδας τι συμβουλεύεις τους πιστούς αναγνώστες μας;

Μετάνοια, ανάγνωση των θείων Γραφών και των λόγων των αγίων πατέρων.

Όσο κανείς έχει διάθεση και ροπή προς το καλό τότε βρίσκει και την πηγή αυτού…

 

Είσαι φεμινιστής Πέτρο μου; Λατρεύεις την γυναίκα, μάνα και έχεις τραγουδήσει για την Παναγία, την μάνα, τη μάνα του Αλέξανδρου ή λατρεύεις την γυναίκα στον παραδοσιακό της ρόλο;

Δεν είμαι φεμινιστής. Λατρεύω μόνον τον τριαδικό Θεό.

Αγαπώ, συμπονώ και εκτιμώ τις μάνες, στενοχωριέμαι με τη ζωή της σημερινής γυναίκας, αγαπώ βαθειά και με πόνο την Υπεραγία Θεοτόκο για την τελειότητα και το τέλειο παράδειγμά της όντας ο τελειότερος άνθρωπος στην αιωνιότητα μέσα στην ανθρωπότητα.

Προτιμώ τις γυναίκες που μοιάζουν με τις παλαιότερες παραδοσιακές.

 

Με τόσα ποντιακά τραγούδια που έχεις στο ρεπερτόριο σου πρέπει να είσαι Ποντιακής Καταγωγής! Έχω δίκιο; Εκεί δένεσαι και με την βαθειά σου πίστη στο Θεό!

Είμαι ποντιακής καταγωγής από τη μητέρα μου.

Δεν έχει καμία σχέση αυτό με την πίστη μου στον Θεό, δεν μπορεί όμως να μη ζεσταίνεται η καρδιά μου και πνευματικά, όταν ξέρω ότι οι πρόγονοί μου που τους γνώρισα μιλούσαν τούρκικα και αυτό γιατί οι κατακτητές τούρκοι τους απείλησαν να διαλέξουν γλώσσα ή πίστη, Ελλάδα ή Χριστό κι έτσι…. λησμόνησαν κατά κάποιο τρόπο τη γλώσσα τους  και ήταν ελλειπή τα ελληνικά τους…, αλλά κράτησαν ολόκληρο τον Θεό!

 

Τι από όσα τραγούδια έγραψες σε μαγεύει ακόμα;

Το κάθε ένα έχει τη δική του ομορφιά και ταξιδεύει σε δικά του μονοπάτια.

 

Έψαξα στο google να βρω τι είναι το Karipeon Melathron Institute και όλο βγάζουν εσένα. Μπορείς να μας εξηγήσεις τι είναι αυτό το Institute που δούλεψες εκεί;

Ίδρυμα εθνικού και θρησκευτικού προβληματισμού, έκανα συνεργασία μαζί τους για θέματα του Γένους και της Ορθοδοξίας.

 

Σαν Σκορπιός είσαι ονειροπόλος άνθρωπος και κλειστός άνθρωπος, μίλησε μας για σένα; Άνοιξε μας λίγο τον Πέτρο Γαϊτάνο αυτόν τον Καλλιτέχνη με το αγγελικό πρόσωπο!!!!!

Δεν ασχολούμαι καθόλου με τα ζώδια, είναι παντελώς έξω από τον χώρο του πνεύματος του Θεού.

Τον εαυτό μου τον βλέπω ατελή  και δεν διακρίνω κάτι το αγγελικό σε αυτόν, αν βγαίνει κάτι τέτοιο στα μάτια ενός άλλου ανθρώπου, αυτό οφείλεται μάλλον στο καλό που έχει ο άλλος, ή στο καλό που δίνει ο Θεός.

  

Έχεις να γράψεις από το 2006; Τι έχεις κάνει τα τελευταία 10 χρόνια και δεν το γνωρίζουμε;

Αν εννοείται δισκογραφικά έχω κάνει σχεδόν 30 δίσκους από το 2006, σπουδαίες εργασίες με εκατοντάδες χιλιάδες πωλήσεις, όπως π.χ. Αίμα Και Ύδωρ, Ανθεί Και Φέρει Κι’ Άλλο, όταν κάτι μας αφορά υπάρχουμε μέσα σε αυτό, όποιος ενδιαφέρεται για την καλλιτεχνική μου έκφραση και δημιουργία τα έχει υπ’ όψιν του και τα προμηθεύεται, μάλιστα οι πιο θερμοί γνωρίζουν και λεπτομέρειες όσων λέω και καταγράφω, υπάρχουν άνθρωποι που κοιμούνται και ξυπνούν με τις εργασίες που κατά το θέλημα του Θεού έχω κάνει και ωφελούνται, φωτίζονται, επιλέγουν την καλή μερίδα .

  

Σε ευχαριστώ πολύ για την υπομονή σου!!!!!!!!

Ας έχουμε την προσοχή μας μόνον στον Τριαδικό Θεό μας, στον Πατέρα, στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα και ας γίνουν φίλοι μας πρώτα η Παναγία και οι άγιοί μας, να έχουμε μετάνοια, ταπεινότητα και καρπούς πνευματικούς.

Όποιος αγαπάει το καλό και το Αγαθό δεν μπορεί να μην γνωρίζει και αγαπά την πηγή αυτών.

g.g.

«Ενας κόσμος Ελλάδα»

13012685_1563199297305953_6240616180936516758_n

 

Γιατί την Ελλάδα μπορείς να τη συναντήσεις παντού. Γιατί οι Ελληνες, όπου γης, σε όποια γωνιά του κόσμου κι αν βρίσκονται, κρατούν πάντα μέσα τους ένα κομμάτι Ελλάδας.
Κι είναι αυτό το κομμάτι, δύναμη κινητήρια. Κι είναι αυτός ο λόγος που αυτή η «άλλη Ελλάδα», η εκτός συνόρων όχι μόνο διαπρέπει και προκόβει, αλλά κάνει παράλληλα πολλά και σημαντικά για τον πολιτισμό, τη γλώσσα, τις παραδόσεις, την κοινωνική συνοχή και την προβολή της πατρίδας.
Σε κάθε γωνιά του κόσμου, οι ελληνικές κοινότητες αλλά και οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας, κάνουν πράγματα θαυμαστά. Αυτά τα θαυμαστά θα γνωρίσουμε στην εκπομπή » Ενας κόσμος Ελλάδα».Όπως θα γνωρίσουμε και κάποιους από αυτούς τους δημιουργικούς, πολυμήχανους και πολύτροπους σύγχρονους Οδυσσείς, στους οποίους τα οφείλουμε…
«Ενας κόσμος Ελλάδα»! Με τη Λίτσα Πισκερά στα μικρόφωνα και την Αρετή Καλεσάκη στην επιμέλεια, από την Παρασκευή 6 Μαϊου και κάθε Παρασκευή στις 14.00, από τη συχνότητα του Action FM 104,6.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΊΑ ΛΙΤΣΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΑΥΤΗ ΙΔΕΑ. !!!!!!!!!!!!