Η Κρίση του Πολιτικού Συστήματος στην Ελλάδα

political crisis3

Mίνα Μπουλέκου

Η κρίση του Πολιτικού Σύστηματος στην χώρα μας, βαθαίνει μέρα με την μέρα λόγω της αδυναμίας των πολιτικών ηγετών να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αντιμετωπίσουν με σοβαρότητα και συνέπεια το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την χώρα μας.

Ζούμε έναν καθημερινό πόλεμο προγραμματικών δηλώσεων και έντονης δημαγωγίας όπου το μόνο που επιτυγχάνεται είναι να αποπροσανατολίζεται η κοινή γνώμη στο βωμό του θεάματος και της τηλεθέασης. Τα προβλήματα είναι υπαρκτά και δεν λύνονται με αυτό τον τρόπο.

Η χώρα μας βρίσκεται στο «Κρεββάτι του Προκρούστη» μέσα από τις πολιτικές αποφάσεις που ελήφθησαν και συνεχίζουν να λαμβάνονται,  στοιχίζοντας  τα μέγιστα δεινά στον Ελληνικό Λαό.

Συνεπεία αυτού του θλιβερού γεγονότος είναι ή έλλειψη ορθών πολιτικών αποφάσεων με γνώμονα το εθνικό συμφέρον. Δυστυχώς οι κομματικές συγκρούσεις έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο διαλόγου για εξεύρεση μιας πιθανής βιώσιμης λύσης.

Η εξοντωτική καθημερινότητα μέσω της επιβολής περιοριστικών μέτρων στην κίνηση κεφαλαίων στις τράπεζες (capital controls) που επεβλήθησαν είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αδυναμίας της διακυβέρνησης του Κράτους.

Η παροχή ρευστότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει κλονισθεί από την αδυναμία της Ελληνικής Πλευράς να υλοποιήσει τις κατάλληλες μεταρρυθμίσεις και εκείνα τα μέτρα που θα φέρουν ανακούφιση στον Ελληνικό Λαό!!

Ο όρος «Κρίση» έλαβε τεράστιες διαστάσεις στην καθημερινή ζωή του Έλληνα Πολίτη, μέσα από μια παντελή αδυναμία λειτουργίας των θεσμών και των νόμων που έχουν θεσπισθεί.  Βασικό μειονέκτημα της πολιτικής δυσκαμψίας είναι η έλλειψη και αδυναμία πειθούς της δημόσιας κοινής γνώμης  για το είναι άμεσα υλοποιήσιμο και τι όχι…. και όλα αυτά βέβαια γίνονται στο βωμό των πολιτικών συμφερόντων προκαλώντας ρήξεις που κλυδωνίζουν το Ελληνικό Πολιτικό Σύστημα μέσα από μια διαρκή εναλλαγή ρόλων για το ποιος θα ασκεί  αυτοδύναμη εξουσία.

Η επίκληση του δημοσίου συμφέροντος μέσα από την προς ψήφιση νομοθετικών διαταγμάτων του «κατεπείγοντος» αλλά και μη εφαρμόσιμων κατά τα άλλα, είναι ένα ακόμη δείγμα της κρίσης που έχει επέλθει δυστυχώς. Πως μπορούν να εφαρμοσθούν οι νόμοι όταν σε ένα Κράτος δεν υπάρχει ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα;

Πως προέκυψε η κρίση στο Ελληνικό Πολιτικό Σύστημα;

Και ποια είναι αυτά τα συμπτώματα που μας οδηγούν σ’ αυτό το καθεστώς της διαλυτικής αίρεσης;

  1. Οικονομική Κρίση

Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που οδήγησαν την χώρα μας σ’ αυτή την αποσταθεροποίηση αφ’ ενός μέσω ενός συγκεκριμένου πολιτικού πλαισίου εξουσίας που ασκείται τα τελευταία χρόνια και αφ’ ετέρου μέσα από την ανεπάρκεια του Ελληνικού Κρατικού Μηχανισμού να προχωρήσει σε βαθιές τομές που θα φέρουν την πολυπόθητη ανάσα στην Ελληνική Οικονομία.

Συνεπώς ποια Κυβέρνηση θα μπορούσε να αναιρέσει ένα μνημόνιο; Όταν η αδιέξοδη πολιτική μας, μας οδηγεί σε αυτό;

Η κρίση επήλθε τόσο σε επίπεδο καθημερινής επιβίωσης  όσο και σε ιδεολογικό επίπεδο, μέσα από μια σειρά διαφορετικών πολιτικών αντιλήψεων που οδήγησαν και συνεχίζουν να οδηγούν σε συγκρούσεις άνευ προηγουμένου!!!

Αμφισβητήθηκε δε έντονα  από τους Ευρωπαίους Εταίρους μας,  η αδυναμία εφαρμογής νόμων λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι η μνημονιακή πολιτική ως ένα οικονομικό πλαίσιο εκτάκτου ανάγκης με τα λεγόμενα πακέτα διάσωσης… και ως ένα πολιτικό πλαίσιο που θα στοχεύει στην αναδιάρθρωση του κράτους  δεν δύναται  να υλοποιηθεί…

Σε αυτή την βάση διακυβέρνησης Κράτους και Εξουσίας εμφανίσθηκαν τα πρώτα συμπτώματα που έδρασαν διαλυτικά στην έλλειψη κοινωνικής συνοχής χωρίς καν την απαιτούμενη πολιτική συναίνεση και ωριμότητα του πολιτικού κόσμου δείχνοντας φανερά ένα δημοκρατικό σύστημα που καταστρατηγείται στο βωμό των οικονομικών συμφερόντων .

  1. Κρίση σε Θεσμικό Επίπεδο

Η οικονομική κρίση ακολούθησε δυστυχώς και την κρίση σε θεσμικό επίπεδο, εκφρασμένη από την αδυναμία των θεσμών να λειτουργήσουν αυτό το Κράτος.

Η διασφάλισης της σταθερότητας σε κάθε τομέα αποτελεί ένα αγκάθι στην άσκηση μιας  δημοκρατικής πολιτικής όπως ορίζεται από το Σύνταγμα και τους νόμους… όταν αυτοί οι νόμοι δεν εφαρμόζονται…

Το κομματικό κράτος πρέπει να εκλείψει αν θέλουμε να υπάρξει ευημερία και αυτό θα πρέπει να το καταλάβουν πολύ καλά επιτέλους οι πολιτικοί παράγοντες αυτού του τόπου.

Κανένας δεν είναι άμοιρος των ευθυνών του στην παρούσα κρίσιμη σημερινή κατάσταση και αυτό όφειλαν να το γνώριζαν αυτοί που προσπαθούν να μας σώσουν.

Και όπως έλεγε και ο μεγάλος μας Έλληνας νομπελίστας Ποιητής Γιώργος Σεφέρης  «Είναι πιο εύκολο να περάσει καμήλα από την τρύπα βελόνας, παρά Έλληνας πολιτικός να καταλάβει την Ελλάδα».

Σε αυτή την συνεχόμενη κρίση αξιών που έχει επέλθει το πολιτικό σύστημα άρχισαν να φαίνονται τα σημάδια της παρακμής του δημοκρατικού  πολιτεύματος μας.

  • Η πολιτική διαφθορά που επικρατεί σε κάθε κομματική παράταξη.
  • Οικονομικά Σκάνδαλα, Μίζες και Λαδώματα που κλυδωνίζουν την υγιή συνοχή του Κράτους μας.
  • Ο ρόλος των ΜΜΕ και η παραπληροφόρηση που ασκείται με τόση ευκολία ….αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη.
  • Η άνοδος της ακροδεξιάς ως αποτέλεσμα λανθασμένων πολιτικών χειρισμών δημιουργώντας ρωγμές στο δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας μας.
  • Η προσπάθεια των θεσμών της Ε.Ε. να χειραγωγήσουν τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα συνεπεία της δικής μας αδυναμίας.

 

  1. Υπέρβαση από την Κρίση

Τι απαιτείται για να βγει η χώρα από αυτή την κρίση;

  • Αλλαγή νοοτροπίας των πολιτικών ηγετών.
  • Ριζικές Τομές σε όλους τους τομείς του Κράτους με σκοπό την βελτίωση του.
  • Πολιτική Συναίνεση όλων των Πολιτικών Φορέων προκειμένου να επιτευχθεί μια ομαλή πορεία για την διάσωση της χώρας μας.
  • Ωριμότητα και Σύνεση στις Πολιτικές Αποφάσεις.

Έχουμε χρέος ως Έλληνες Πολίτες εάν θέλουμε να ξεπερασθεί αυτή η κρίση που αποδυναμώνει τον πολιτικό και κοινωνικό ιστό να μάθουμε να λειτουργούμε  υπεύθυνα, ο κάθε ένας από εμάς στον χώρο που ανήκει.

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια αποτυχίας, αν θέλουμε πραγματικά αυτή η χώρα να ξεπεράσει την κρίση και να εισέλθει σε τροχιά ανάπτυξης.

Και όπως έλεγε και ο αρχαίος Έλληνας Φιλόσοφος Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.)  «Ο πολίτης ουδενί των άλλων ορίζεται μάλλον ή τω μετέχειν κρίσεως και αρχής.» ήτοι:Tο κύριο γνώρισμα του πολίτη είναι η συμμετοχή στην απονομή δικαιοσύνης και στην άσκηση εξουσίας»

Ο καθείς εφ’ ω ετάχθη, ας αναλογισθούμε όλοι τις ευθύνες μας!!!

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s