ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

theodorakis3

Georg Gstrein

Ο διάσημος τενόρος Michalis Doukakis και η πασίγνωστη σύζυγος του Cheryl Studer αγωνίζονται τον τελευταίο καιρό, να γίνει η πολύπαθη Λέσβος, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης και έτσι μαζί με τους πρόσφυγες που φτάνουν εκεί, μαζί με τους πολιτικούς ηγέτες της Ευρώπης που την επισκέπτονται γιαυτό τον λόγο, να γίνει το 2021, η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.

Θελήσαμε κάποτε να οργανώσουμε ένα σεμινάριο δικό μας όπου θα προσκαλούσαμε εμείς τους ενδιαφερόμενους φοιτητές. Τα κριτήρια στην φιλοσοφία μας ήταν ήλιος, θάλασσα, καθαρός αέρας, μεσογειακή διατροφή, άνετη παραμονή, σκηνή θεάτρου με πιάνο, και διδασκαλία υψηλού επιπέδου.

Μετά από πολύμηνη αναζήτηση στην Μεσόγειο καταλήξαμε στην Μυτιλήνη που πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις. Μας προσφέρθηκε το Δημοτικό Θέατρο της πόλης. Τον περασμένο Σεπτέμβριο έγινε εκεί το 5ο ετήσιο διεθνές σεμινάριό μας, με ένα μωσαϊκό εθνικοτήτων συμμετοχής και ένα εξαιρετικό τελικό κοντσέρτο. Η δοκιμασμένη ετήσια δραστηριότητά μας εκεί έχει γίνει θεσμός και αν έχουμε υγεία θα είμαστε κάθε χρόνο εκεί.

Η πολύπαθη τον τελευταίο χρόνο Λέσβος από τις συνέπειες του προσφυγικού προβλήματος εξ ανατολών, προβάλλοντας την τεράστια χιλιετηρίδων πνευματική της κληρονομιά και τις ασύγκριτες φυσικές της ομορφιές, βάζει υποψηφιότητα για Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2021, με άρχουσα την πρωτεύουσά της Μυτιλήνη.

Η σύζυγός μου κι’ εγώ, όσο περνάει από το χέρι μας, στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την υποψηφιότητα και επιθυμούμε την εκλογή της Μυτιλήνης ανάμεσα στις υπόλοιπες υποψήφιες ελληνικές πόλεις. Θα ήθελα και οι αγαπητοί αναγνώστες σας να ενώσουν την φωνή τους με την δική μας και να σταθούν δίπλα μας σ’ αυτήν την προσπάθεια.

Η Ελλάδα οφείλει να δώσει στην Ευρώπη το 2021 μια πολιτιστική πρωτεύουσα της περιφέρειας κάνοντας έξυπνη αποκεντρωτική κίνηση, αναδεικνύοντας τόσο την κοιτίδα της φιλοσοφίας, της ποίησης, της αρχαίας μουσικής τέχνης, όσο και την σωστή διαχείριση και οργάνωση της προσφυγικής διακίνησης των χιλιάδων φυγάδων.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΕΝΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΖΕΥΓΑΡΙ

 Αυτή η καταπληκτική συγκυρία μα ς έδωσε την ιδέα μιας κοινής συνέντευξης του καλλιτεχνικού αυτού ζευγαριού. Αποδέχθηκαν με χαρά την πρόταση και μας είπαν¨

01

Ερώτηση: Είστε ένα διακεκριμένος τενόρος. Ομολογώ ότι δεν είμαι ειδικός αλλά γνωρίζω ότι έχετε παίξει διάφορους μεγάλους ρόλους. Ποιος ήταν για σας ο σημαντικότερος και σε ποιό θέατρο?

Michalis Doukakis: Η αναγνώριση αξιών στο πρόσωπό μου απο συνεργάτες και φίλους στους κύκλους που κινούμαι, ναι, είναι μια διάκριση, απέχει πολύ όμως του να πεί κανείς οτι είναι διακεκριμένος τενόρος στο πλατύτερο κοινό. Αν θέλει κάποιος να με χαρακτηρίσει με μια λέξη, αυτή είναι και ήταν πάντα, »ασυμβίβαστος». Ετσι, δεν ανήκα ποτέ στο μόνιμο δυναμικό κάποιου θεάτρου, δεν το επιθύμησα ποτέ. Ανέβηκα όμως άπειρες φορές στη σκηνή ερμηνεύοντας ρόλους, που πολλοί ναι, ήταν μεγάλοι. Πάντα προτιμούσα τις συμβάσεις έργου και όχι τα συμβόλαια μονιμότητας όπου – ιδίως στα μικρά θέατρα – πρέπει ο εργολήπτης να ερμηνεύσει οτι πρέπει και όχι οτι θέλει. Ο σημαντικότερος ρόλος μου ήταν αυτός του Ζίγκμουντ απο την Βαλκυρία του Βάγκνερ στο Μέγαρο Αθηνών.

 

Σας ήταν εύκολη δουλειά  να γίνεται τενόρος? Πως ξεκινήσατε? Κάνατε μια εύκολη σταδιοδρομία ή χρειάστηκε να παλέψετε πολύ?

M.D. Το να χτίσει κάποιος φωνή τενόρου δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση, ιδίως στην περίπτωσή μου διότι απλά δεν γεννήθηκα τενόρος. Θυμάμαι, δεκαεννέα ετών ακόμη και δεν είχα καθόλου ψηλές νότες. Η φωνή μου ωρίμασε σαν όργανο σε όλη της την έκταση σε ηλικία εικοσιοκτώ ετών δηλαδή σε »βαθειά γηρατειά» και μετά από πολύ επίπονη και καρτερική εξάσκηση. Ξεκίνησα δεκαεξάχρονος φωνητική στην Θεσσαλονίκη και εικοσάχρονος πέρασα στην τότε Ακαδημία της Βιέννης. Εκεί έπρεπε να κολυμπήσω στα βαθειά, οπότε αναγκάστηκα να βάλω στο πρόγραμμά μου επιτέλους άριες με ψηλές νότες. Τον πρώτο καιρό »έφτυσα αίμα» που λέμε. Όταν ήρθε το πρώτο επιτυχημένο κοντσέρτο, τότε ήρθε το καταστάλαγμα ότι αυτό επιθυμώ συνειδητά να κάνω στη ζωή μου. Έκτοτε η πορεία μου ήταν μια συνεχής πάλη που την αντάμειβαν οι επιτυχίες και οι νέες τεχνικές και εκφραστικές κατακτήσεις. Ναι , πάλεψα πολύ.

 

Λυπάστε για κάτι που δεν κάνατε ή για κάτι που δεν σας άφησαν να τραγουδήσετε?

 M.D. Τραγουδιστικά, απέκτησα δύο αγάπες: Την κλασσική τεχνική τελειότητα στο έπακρον, και το »άλλο» τραγούδι, δηλ. το ελαφρό ελληνικό, το ιταλικό, γαλλικό, ισπανικό, αμερικάνικο ή ρώσσικο, σε αξέχαστα κομμάτια παλιών δεκαετιών. Όποτε τραγούδησα ρόλους όπερας υπήρξα επαγγελματικά άψογος εφαρμόζοντας τις γνώσεις μου από τις μακροχρόνιες σπουδές μου σε Βιέννη και Σάλτσμπουργκ, με συνήθως άριστες κριτικές. Ποτέ όμως δεν είδα τον εαυτό μου σαν τενόρο του στάνταρ ρεπερτορίου. Ποτέ δεν με βρήκα οικείο πχ σε περιβάλλον μπαρόκ όπερας ή σύγχρονης ακραίας μοντέρνας και αντιτραγουδιστικής σκηνοθεσίας, δεν ήταν απλώς ο κόσμος μου. Έχοντας αναπτύξει μια σιγουρότατη φωνητική τεχνική, απέκτησα απεριόριστες εκφραστικές ευκολίες. Όποτε τραγούδησα σε άλλους κύκλους Γούναρη, Αλ Μπάνο, Σινάτρα, Λάτιν ακόμη και Πιάφ, τότε οι κριτικές ήταν άκρως εξαιρετικές, τόσο για την πιστότητα του κάθε στυλ, περισσότερο όμως για την πιστή προφορά στις γλώσσες που προανέφερα και σε άλλες τόσες. Αυτό που λυπάμαι ότι δεν έκανα, είναι κάποια δισκογραφία σε όλα αυτά. Δήλωσα προηγουμένως ασυμβίβαστος. Κανείς ποτέ δεν πήρε από μένα το δικαίωμα να μου στερήσει κάτι που εγώ ήθελα να τραγουδήσω. Όποτε διέβλεπα άσχημο κλίμα, είχα την πολυτέλεια να μπορώ πάντα να αποχωρώ αξιοπρεπώς πριν την όποια διένεξη. Αυτό πάντα έχει κόστος αλλά από την άλλη σε χαλυβδώνει.

 

Ποιο ρόλο σας θα θέλατε να ξαναπαίξετε? Και τι άλλο θέλετε ακόμα να ερμηνεύσετε?

 M. D. Τραγούδησα πρωταγωνιστής σε τρεις παγκόσμιες πρεμιέρες όπερας συγχρόνων Ελλήνων συνθετών. Τραγούδησα τα συμφωνικά ποιήματα-ορατόρια του Ν. Αστρινίδη με μαέστρο τον ίδιο πριν μας φύγει. Τραγούδησα στις όπερες που ανέβασε η Όπερα Θεσσαλονίκης όταν υπήρχε ακόμα ως θεσμός. Εμφανίστηκα σε παραγωγές της Λυρικής Σκηνής Αθηνών στο Ηρώδειο όπως Αίντα, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, αυτό όμως που θέλω να ξανατραγουδήσω είναι το »Divin Poème» του Alexander Scriabin που ερμήνευσα στο κατάμεστο Ηρώδειο με την Συμφωνική Αθηνών με μαέστρο τον Fedor Glushchenko. Θέλω πολύ να τραγουδήσω μελοποιημένη ποίηση του Αριστοτέλη και αυτό θα γίνει μέσα στο 2016 που είναι έτος επετείου της γέννησής του πριν 2.400 χρόνια.

 

Μιλήστε μας για την ιδιωτική σας ζωή πριν από την Κα Studer. Δυσκολευτήκατε να συμβιβάσετε τέχνη και προσωπική ζωή?

 M. D. Όπως σας είπα, έφτασα εικοσάχρονος για σπουδές στη Βιέννη. Στην αρχή του δευτέρου έτους γνώρισα την Cheryl και σε μικρό διάστημα βρεθήκαμε ερωτευμένοι. Τον επόμενο χρόνο την προσέλαβε η ‘Οπερα του Μονάχου σαν εξαιρετικό ταλέντο νεοτάτη με συμβόλαιο. Ο χωρισμός μας ήταν αναγκαίος, έπρεπε να συνεχίσω τις σπουδές μου. Παρέμεινα στην Ανωτάτη Σχολή Μουσικής και Παραστατικής Τέχνης στο αργό βιεννέζικο σύστημα σπουδών επι δεκαέξι εξάμηνα, την ώρα που η Κα Studer πραγματοποιούσε την λαμπρή καριέρα της. Μετά σπούδασα άλλα πέντε εξάμηνα στη Σχολή Οπερας »Mozarteum» του Σάλτσμπουργκ. Στο στρατό σε ηλικία τριαντατριών ετών στην Καστοριά υπήρξα μαέστρος της μοναδικής χορωδίας της πόλης για δυο χρόνια. Ακολούθησε η προσέγγισή μου στη Λυρική Αθηνών όπου οι γνώσεις μου και η ικανότης μου δεν συμβάδιζαν ούτε με τις αμοιβές ούτε με τις διανομές των ρόλων. Έτσι ξανά ξενιτεύτηκα και πήγα στο Ααχεν της Γερμανίας όπου έμεινα πέντε χρόνια τραγουδώντας. Στο μεταξύ η Cheryl γινόταν όλο και πιο διάσημη. Εγώ παρέμενα ένας δραστήριος και ανύμφευτος άνδρας. Σε μια παραγωγή »Fidelio» της Όπερας Θεσσαλονίκης προσκλήθηκα για ρόλο, και μας ήρθε πρωταγωνίστρια Leonore η Κα Studer. Είχαν περάσει εικοσιτρία χρόνια. Στο μεταξύ η ήδη διαζευγμένη Cheryl ήταν μητέρα δυο θυγατέρων. Εκεί στη Θεσσαλονίκη, ήρθαν οι νεανικές μνήμες της Βιέννης και σε μερικές εβδομάδες βρεθήκαμε να συζούμε έξω από το Μόναχο. Ο γάμος μας έγινε πολύ αργότερα το 2008. Είμαστε μαζί τα τελευταία δεκατρία χρόνια σε πολύ ευτυχισμένη και για τους δυο μας έγγαμη ζωή. Όχι κ. Gstrein, η μουσική είναι ανελλιπώς ένα πολύ μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μου, δεν χρειάστηκε κανένας συμβιβασμός, προσωπική ζωή και τέχνη σε μένα είναι συνυφασμένα, καμμία δυσκολία.

 

02

Ερώτηση: Είστε μια από τις μεγαλύτερες κλασικές τραγουδίστριες της Αμερικής του περασμένου και τωρινού αιώνα. Μιλήστε μας για την εξέλιξη της φωνής σας. Τι τραγουδούσατε μικρή και τι τραγουδάτε τώρα και γιατί?

Cheryl Studer : Ιch hatte eine Naturstimme! Ich musste natürlich auch lernen, mit meinem Atem richtig umzugehen und die Register auszugleichen. Aber es war ein leichter Weg. Ich hatte immer einen großen Umfang. Ich begann Gesangsunterricht mit 12 zu nehmen und meine erste Lehrerin gab mir Vaccai Übungen! Einen besseren Basis gibt es nicht! Danach kamen arie antiche und einige deutsche Lieder. Ich singe und übe mit diesem Repertoire noch heute! Die sind wie alte Freunde, die mir die Wahrheit sagen und mit dem ich mich trotzdem geborgen fühle!   

 

Έχουμε ακούσει ότι παλέψατε για να επιβάλετε τη δυνατότητα να παίξετε αντιφατικούς ρόλους : να είστε δηλαδή Violetta και Βασίλισσα της νύχτας. Και να μπορείτε να παίξετε όλη την γκάμα του ταλέντου σας. Μιλήστε μας γιαυτό ?

 

C.S. Als Gesangsstudentin musste ich alles lernen und singen können. Ich habe nicht verstanden warum ich mich plötzlich als Profi einschränken sollte. Die vielseitigkeit hat mir lange gut getan. Mein diverses Repertoire hat mich auch eine bessere Musikerin gemacht! Aber irgendwann, wenn man «erwachsen» wird, will die Stimme von alleine sich einschränken. Mit 40+ wurde ich tatsächlich und ausschliesslich eine Jugendlich-Dramatische Sopran.

 

Λυπάστε για κάτι που δεν κάνατε ή για κάτι που δεν άφησαν να τραγουδήσετε?

C.S. Ich bin nicht traurig, aber ich hätte gern eine verismo Partie gesungen: Adriana Lecouvreur, zum Beispiel!  

 

Ποιο ρόλο σας θέλετε να ξαναπαίξετε ? Και ποιο ρόλο που δεν παίξατε να παίξετε?

 C.S. Meine letzte Partien waren Mutter-Partien: Gertrud in «Hänsel und Gretel» und Adelaide in «Arabella». Beide eher Nebenrollen, aber nicht einfach! Besonders Adelaide fand ich sehr anspruchsvoll und die würde ich gerne wieder singen! Ansonsten interessieren mich nur neue Partien! Zwei neue Partien sind geplant, darunter auch eine Welt-Premiere in der 2017/18 Saison!

 

Μιλήστε μας για την ιδιωτική σας ζωή, πως συνδυάσατε ζωή και τέχνη. Πως αντέξατε? Τι πήγε καλά, που δυσκολευτήκατε και πως αλλάξατε?

 C.S. Wenn man es erlebt, man denkt nicht daran, man tut’s einfach! Wenn ich zurück denke, ich weiss nicht wie ich gleichzeitig überall gesungen habe und zwei Töchter erfolgreich grossgezogen habe! Ich hatte viel Hilfe. Ich hatte eine Zeitlang 3 Angestellte die mit Haushalt und Kinderbetreuung ausgeholfen haben. Ich hatte auch manchmals ein schlechtes Gewissen gegenüber meine Töchter. Aber jetzt ist Elsa fast 23 und Senta fast 32. Wir leben alle in Würzburg!

 

Κοινές ερωτήσεις

Και τώρα κοινή ερώτηση πως ξαναφτιάξατε την ζωή σας : ο έρωτας ήρθε ξανά ή ήταν η ανάγκη να έχετε έναν δικό σας άνθρωπο και να μιλάτε την ίδια γλώσσα?

Μιχάλης Δουκάκης: – Σας ανέφερα προηγουμένως ότι μέχρι τον Φιντέλιο στη Θεσσαλονίκη ζούσα άγαμος και ανήσυχος, παρακολουθώντας από μακριά την μεγάλη καριέρα της πρώην φίλης μου. Η επανασύνδεση ήταν για μένα ένα πολύ ωραίο δώρο του πεπρωμένου. Η κοινή μας γλώσσα, η μουσική, βεβαίως είναι βασικός παράγων για μια αρμονική ζωή κάτω από την ίδια στέγη.

Cheryl Studer: – Aus meiner Sicht, war das Schicksal! Und was als eine Liebelei angefangen hatte, wurde zur einer reife Liebe unter erwachsenen Menschen, die sich noch wie Kinder fühlen!

 

Ποια η σχέση σας με τα άλλα είδη μουσικής : ελαφριά , τζάζ , ακόμα και τις σημερινές π.χ. Aguilera. ? πότε την ακούτε?

Μ.Δ. : – Πιστέψτε με, παρόλο τον φόρτο εργασίας με τους σπουδαστές, στον ελεύθερο χρόνο μας ακούμε με μεγάλο ενδιαφέρον τα πλέον διαφορετικά είδη μουσικής από κάθε γωνιά του κόσμου. Το κοινό μας γούστο κριτικά, συμπίπτει στο 100%!!! Η ενασχόλησή μου με άλλα είδη μουσικής εκπλήσσει και διασκεδάζει την Cheryl εκ νέου κάθε φορά που προκύπτει κάτι καινούριο. Για χαλάρωση, αλλά και εμπλουτισμό των ακουστικών εμπειριών μας, ακούμε τα βράδια από μουσικές της Μογγολίας μέχρι τζαζ από κηδείες της Ν. Ορλεάνης.

C.St. : – Ja, auch im Auto haben wir eine äusserst eklektische Auswahl von CD’s für unterwegs!

 

Μιλήστε μας για την κοινή σας δουλειά καθηγητού φωνητικής στο Würzburg?

Μ.Δ. : – Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο είναι η Cheryl, με πολλούς μαθητές από όλο τον Κόσμο. Είναι κοινό μυστικό μεταξύ των σπουδαστών που πέρασαν από την τάξη της Cheryl αλλά και από τα διεθνή μας σεμινάρια η ειδικότητά μου για τα τεχνικά διορθωτικά μικροθαύματα που επιτυγχάνω πάνω σε φωνητικές ανάγκες της κάθε φωνής. Είτε από τις μακροχρόνιες σπουδές μου είτε από φυσικό ταλέντο και διαγνωστική ικανότητα, μπορώ να ανακαλύψω σε βραχύ χρόνο το πρόβλημα του καθενός και την επίλυσή του με την κατάλληλη φωνητική άσκηση. Έτσι αλληλοσυμπληρούμενοι δημιουργήσαμε ένα διδακτικό δίδυμο που με την ιδιοφυία της Cheryl πάνω στην διδαχή του απόλυτου επιπέδου πάνω στην ερμηνεία, μας κάνουν αν μη τι άλλο, αγαπητούς.

 

C.St. : – Was soll ich noch dazu sagen? Ich lerne andauernd. Meistens sind wir absolut einstimmig, aber es gibt Fälle, wo Michalis etwas merkt und weil ich mit andere Sachen, mit anderer Schwerpunkte beschäftigt bin, ich es übersehe. Und umgekehrt. Ich arbeite mit meinem Mann am liebsten. Darum sind mir die Meisterkurse so wichtig. Zusammen sind wir unschlagbar!

 

Ποια Σοπράνο, εκτός από εσάς παραδέχεστε κα Studer ?

 C.St. : – Ich akzeptiere alle. Jede hat ihre Berechtigung. Aber ich schätze und respektiere wenige! Als Sängerin sind mein Ansprüche sicherlich anders als wie von jemanden der nicht singt. Mir ist die qualität der Stimme sekondär. Ich bin in deren Kunst interessiert. Und da steht Maria Callas ganz hoch auf der Liste!

 

Ποιόν Τενόρο εκτός από σας, παραδέχεστε κε Δουκάκη ?

Μ.Δ. : – Χωρίς συζήτηση, τον μεγάλο δραματικό Ιταλό Τενόρο Franco Bonisolli!

Σας ευχαριστώ πολύ !!!

 

G.G.

Abschuss: Vorausgeplante Strafaktion Doch Erdogan bekommt Angst vor der eigenen Kühnheit

Russian aircraft at Latakia airport

Von Heinz Gstrein

Vor dem Russischen Generalkonsulat in Istanbul sind Mitte der Woche starke Polizeieinheiten mit Feuerwaffen und gepanzerten Fahrzeugen aufmarschiert. In dem prächtigen Gebäude, einst die Gesandtschaft des Zaren beim Sultan, sollte am Donnerstag mit türkischer Beteiligung eine Konferenz zur „Rolle der Russischen Orthodoxen Kirche in der Welt“ stattfinden. Einer Rolle, die immer deutlicher mit den politischen Ambitionen Putins konform geht. Das Treffen wurde daher jetzt in dieser Belastungsprobe des Verhältnisses von Moskau zu Ankara nach dem Abschuss des russischen Kampfbombers durch die Türken abgesagt.

Der Polizeischutz gilt nun der Konsularischer Vertretung an sich, nachdem es schon letzten Freitag zu antirussischen Ausschreitungen gekommen war. Die Steine und Eier nationalistischer Demonstranten trafen aber das benachbarte Generalkonsulat der Niederlande, das sie mit dem der Russen verwechselt hatten. Die türkische „Volkswut“ war aber klar gegen angebliche russische Luftangriffe auf die „Volksgenossen“ im nördlichen Syrien gerichtet. Genau deren Schutz nennt jetzt Tayip Erdogan erneut als Grund für die Aktion gegen das Russen-Flugzeug.

Was beweist, dass der folgenschwere Zwischenfall nicht aus heiterem Himmel kam, sondern eine längere Vorgeschichte hat. Seit Beginn von Putins militärischem Engagement in Syrien wirft ihm Ankara vor, dabei die türkische Minderheit der „Turkmenen“ aufs Korn zu nehmen. Bei ihnen handelt es sich keineswegs um eine Volksgruppe aus Turkmenistan. Es sind Turkomanen, Nachkommen verschiedener Turkvölker, die erst im 16. Jahrhundert – lang nach dem Balkan und der Eroberung von Konstantinopel – dem Reich der osmanischen Türken einverleibt wurden. Reste von ihnen finden sich heute neben Syrien auch im Irak.

Ankara versucht sie jetzt zum Vorwand für das schon längst ersehnte eigene Eingreifen in Syrien zu machen. Erst Anfang der Woche hatte Regierungschef Ahmet Davutoglu Putins Botschafter einberufen und gegen Moskaus Bomben und Raketen auf die Turkomanen protestiert. Gleich am Dienstag darauf wurde der russische Kampfjet abgeschossen. Dass das nicht im Luftraum der Türkei – wie zunächst behauptet -, sondern nach Syrien hinein geschehen ist, wird inzwischen in der Medienhauptstadt Istanbul zögernd eingestanden. Bleibt das Argument einer Verteidigung der „Volkstürken“ von Syrien, das jetzt in den Vordergrund tritt.

Erdogan und noch mehr Davutoglu bedienen sich dieser Ausrede aber spürbar in Sinn einer Entschuldigung für den Zwischenfall und nicht weiter als Hebel gegen die Ankara störende russische Militärpräsenz in Syrien. Die türkische Führung ist sich schon spürbar darüber klar geworden, dass sie mit der Kampfhandlung vom Dienstag den Bogen überspannt hat. Einen Krieg mit Russland wollen am Bosporus nicht einmal die verbohrtesten Türktümler oder Islamisten riskieren.

Zypern ist nicht Paris

PROFITIS HLIAS MORFOY

Heinz Gstrein                                                  

Philia. Zypern gibt vor dem tragischen Hintergrund des ausufernden Islamistenterrors ein weiteres Beispiel geschwisterlichen Zusammenwachsens von Muslimen und Christen: Im seit 1974 türkisch besetzten Dorf Philia an der Demarkationslinie zur frei gebliebenen Republik Zypern im Süden wurde Mitte November die orthodoxe Kirche zum Propheten Elias nach dreijährigen Restaurierungsarbeiten wieder ihrer Bestimmung übergeben. Sie war bei der militärischen Invasion der Türkei vor 41 Jahren schwer beschädigt worden.

Die Wiederherstellung des Hagios Ilias war das Werk der „Gemeinsamen Technischen Kommission für das kulturell-religiöse Erbe von Zyperngriechen und –türken“ und wurde aus EU-Mitteln finanziert. Wie ihr orthodoxer Vorsitzender Takis Chatzidimitriou bei Wiedereinweihung der Kirche bekräftigte, dürfe der Ungeist fanatischer Gewalt, wie sie eben wieder in Paris gewütet hat, auf Zypern den frischen Geist der Verbrüderung zwischen Muslimen und Christen nicht auslöschen.

Der zyperntürkischer Ko-Vorsitzender Ali Tuncay sprach die Hofffnung aus, dass sich die beispielhafte muslimisch-christliche Wiederannäherung auf Zypern viel stärker als alle verderblichen Gegenkräfte erweisen werde, Tuncay hat sich bereits um die Erneuerung der katholischen Maronitenkirche Saint Georges im Libanesendorf Kormakiti verdient gemacht, das sich ebenfalls unter türkischer Besatzung befindet.

Metropolit Neophytos Masuras von Morphou, der südlich der Demarkationslinie residieren muss, nannte die Instandsetzung der Elias-Kirche ein „leuchtendes Zeugnis“ für eine zypriotisch Zukunft christlicher und weltreligiöser Ökumene der Muslime des politisch noch immer zweigeteilten Inselstaates mit Griechisch-Orthodoxen, Armeniern, Maroniten, römischen Katholiken und evangelischen Christen.

Philia, türkisch Serhatköy, ist übrigens der wichtigste von 19 Fundplätzen der frühesten bronzezeitlichen Kultur auf Zypern zwischen 2500 und 2000 v. Chr. In dieser „Philia“-Kultur begann auf Zypern der Kupferabbau, der bald auch der ganzen Insel (kypros – Kupfer) ihren Namen gab.

πηγή ΚΝΑ

Μυτιλήνη, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2021.

MITILINI

Μιχάλης Δουκάκης

Αν είσαι αμερόληπτος και αντικειμενικός Ελλην/ίδα ή φιλέλληνας, σε παρακαλώ δώσε τρία λεπτά από τον χρόνο σου και διάβασε τα παρακάτω:

Η κάθε γωνιά της Ελλάδος έχει να παρουσιάσει λαμπρές προσωπικότητες που γέννησε στην μακραίωνη ιστορία μας, όπως πχ η δική μου πατρίδα που γέννησε τον μέγιστο πανεπιστήμονα Αριστοτέλη.
Δεν θα αναφέρω ένα προς ένα τα αμέτρητα ονόματα των διαχρονικών προσωπικοτήτων που ανέδειξε η μεγαλόνησος Λέσβος, όμως η Σαπφώ, ο Αλκαίος, ο Αρίων, ο Τέρπανδρος, ο Πιττακός, ο Θεόφραστος, ο Θεόφιλος, ο Ελύτης, είναι ιστορικά μερικοί από τους πιο λαμπρούς Λέσβιους.
Η Λέσβος, ναι, αυτή η Λέσβος, εκτός από κοιτίδα της διανόησης, της ποίησης και της αρχέγονης μουσικής επιστήμης, είναι τόπος ασύγκριτης ομορφιάς και απαράμιλλου φυσικού κάλλους. Οι ορεινοί της όγκοι έχουν να δείξουν σπήλαια, λίμνες, ποτάμια και καταρράκτες, με άφθονη την πανίδα στα πυκνά δάση πεύκης , καστανιάς και ατέλειωτων ελαιώνων. Η καταπληκτική της θάλασσα εισχωρεί στο νησί σε δύο τεράστιους εσωτερικούς κόλπους με στενά στόμια εισόδου που όμοιοί τους δεν υπάρχουν πουθενά, με οργιάζουσα την υδρόβια χλωρίδα και πανίδα στους παράκτιους υδροβιοτόπους. Η υπόγεια ηφαιστειακή δραστηριότητα φέρνει στην επιφάνεια σε δεκάδες τοποθεσίες θερμά ύδατα μεγάλης και ξακουστής ιαματικής αξίας. Τα αλιεύματα, τα θαλασσινά, η ελιά, το λάδι, τα κηπευτικά, τα δημητριακά, το κυνήγι, το κάστανο, το κεράσι, τα εσπεριδοειδή, όλα σε ύψιστο βαθμό ποιότητας, με πρώτο το πατροπαράδοτο ούζο. Η παραδοσιακή Λεσβιακή αρχιτεκτονική των μοναστηριών, των πέτρινων σχολείων, των εκκλησιών, των δημοσίων κτιρίων, των πολυάριθμων χωριών και οικισμών, μαρτυρά τον ψυχικό πλούτο και το μεράκι των κατά καιρούς δημιουργών και κτητόρων.
Η Πατρίδα μας, στην ανεπιτυχή διαχείριση και έκβαση του μικρασιατικού, αν και έχασε αδιαμφισβήτητα ιστορικώς ελληνικά εδάφη, κράτησε την Λέσβο στους κόλπους της σημερινής επικράτειας. Αν και οι πόροι από τα προϊόντα και τον φυσικό πλούτο θα μπορούσαν να φέρουν τους κατοίκους της Λέσβου στην πρώτη γραμμή του κατά κεφαλήν εισοδήματος, η κεντρική πολιτική του αιώνα που πέρασε ανέδειξε την Λέσβο ως την πτωχότερη ελληνική επαρχία …, με έναν πληθυσμό 110.000 εργατικών ανθρώπων.
Ώσπου, μέσα στην τουριστικά ασθενή μικρή σεζόν του νησιού, ενέσκηψε το τεράστιο προσφυγικό πρόβλημα εν είδει χιονοστιβάδας, με πρόκληση απρόβλεπτων συνεπειών για τους κατοίκους, τον τουρισμό, την Ελλάδα, την Ευρώπη. Η ανέτοιμη για τέτοια ξαφνικά γεγονότα κρατική και ευρωπαϊκή μηχανή, βρήκε άξιους αρωγούς τους πονόψυχους Λέσβιους, που με αλτρουϊσμό και αυτοθυσία προσέφεραν τα μέγιστα και βοηθούν ακόμη τους πρόσφυγες ναυαγούς. Αυτή η υπεράνω των ανθρώπινων ορίων συνεχής προσφορά, φέρνει την παγκόσμια κοινή γνώμη στην σκέψη της πρότασης για την απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης στον λαό της Λέσβου.
Άγνωστε ή γνωστέ αναγνώστη, σε θερμοπαρακαλώ να σκύψεις πάνω στο θέμα »Λέσβος» και μετά από ανάλυση να επιλέξεις και να υποστηρίξεις ανάμεσα στις άλλες ελληνικές πόλεις την υποψηφιότητα της Μυτιλήνης ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2021.
Η επιλογή της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, συνεπάγεται την ισχυρή οικονομική υποστήριξη από την Ευρώπη, υποστήριξη που η Λέσβος σαν Δήμος με πρωτεύουσα τη Μυτιλήνη χρειάζεται περισσότερο παρά ποτέ τώρα και περισσότερο από κάθε άλλο μέρος της Ελλάδας.
Αν επιλεχθεί η Μυτιλήνη, θα συμβούν τα εξής, με σειρά σπουδαιότητας:
Εξυπηρετώντας σε μεγάλο βαθμό την Ε.Ε. στο μεγάλο της πρόβλημα, θα δημιουργηθούν οργανωμένα κέντρα υποδοχής και εξυπηρέτησης των προσφύγων, αφ’ ενός μεν για τον ταχύ έλεγχο προσωπικών ντοκουμέντων και ταξιδιωτικών εγγράφων για την άμεση αναχώρησή τους αποσυμφορώντας το νησί, αφ’ ετέρου δε για τον δυνατό εντοπισμό και απομόνωση υπόπτων και επικίνδυνων για την ασφάλεια της Ευρώπης ατόμων.
Θα δημιουργηθούν Ιατρικοί Σταθμοί πρωτίστως για τις ανάγκες των προσφύγων. Παραμένοντας μετέπειτα ως μόνιμος ιατρικός εξοπλισμός στο νησί, θα εξυπηρετεί τους κατοίκους και τον τουρισμό.
Θα αναπαλαιωθούν νεοκλασικά κτίρια μέσα στην πόλη της Μυτιλήνης για πολιτιστικές ανάγκες κάθε μορφής όπως μουσειακές εκθέσεις, εικαστικές Τέχνες, διαλέξεις, σεμινάρια κλπ. Θα αναστηλωθούν με αρχαιολογική φροντίδα χώροι του αρχαίου Κάστρου της πόλης, επίσης για πολιτιστικούς σκοπούς κάθε μεγέθους.
Θα ιδρυθεί η Ανώτατη Σχολή Μουσικής Αιγαίου για την επέκταση της ελληνικής εκπαιδευτικής αποκέντρωσης,  ώστε να συνυπάρχει με αυτήν την Ιόνιο αντίστοιχη Σχολή.
Το πρόγραμμα των πολιτιστικών εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν και σίγουρα θα είναι πλουσιότατο, δεν είναι δική μου αρμοδιότητα να το αναφέρω. Εγώ θέλω να υπογραμμίσω την σπουδαιότητα της κληρονομιάς κτιρίων και θεσμών που θα μείνουν μετά το 2021 στη Λέσβο.
Ελπίζω, αν επιλεχθεί η Μυτιλήνη, ότι ο ιδιωτικός φορέας θα επενδύσει τάχιστα για την ανέγερση τουριστικών μονάδων »πολλών αστέρων», για την αναβάθμιση του ποιοτικού τουριστικού μέλλοντος.
Έτσι λοιπόν, σε ξαναπαρακαλώ να υποστηρίξεις την υποψηφιότητα της Μυτιλήνης προωθώντας το παρόν γραπτό σε κάθε κατεύθυνση, ζυγίζοντας τις παραμέτρους, γινόμενος εθελοντής υποστήριξης και κάνοντας αξιοπρεπή την πλουσιωτάτη … φτωχή πατρίδα της Σαπφούς.

Σ’ ευχαριστώ φίλε,

Μιχάλης Δουκάκης

Mytilene-Lesvos-2021 European Capital of Culture Candidate City

http://mytilene-lesvos2021.eu/el/volunteerism_gr/

 

Matthias Laurenz Gräff, Vernissage Griechische Sehnsucht im Waldviertel

 

Unter diesem Motto fand am 13. November 2015 die Vernissage von Mag. art. Matthias Laurenz Gräff in Miltos Pavlidis’ Taverne Zorbas in Peygarten-Ottenstein im Waldviertel statt. Gezeigt wurden annähernd 50 Ölgemälde der Sujets Allegorie – Stillleben – Landschaft mit einem Schwerpunkt auf die landschaftlichen und architektonischen Impressionen Griechenlands. Den musikalischen Beitrag des Abends leisteten die zypriotische Sängerin Loukia Agapiou und der mazedonische Musiker Aleksandar Pandilovski. Die Eröffnung der Ausstellung fand durch den Nationalrat für das Waldviertel, Herrn Mag. Werner Groiß, statt. Herr Groiß betonte in seiner Rede die Verbindung von Griechenland zum Waldviertel wie es anhand des griechischstämmigen Künstlers Makis Warlamis in Schrems oder eben in der Kunst von Matthias Laurenz Gräff sichtbar wird. Weiters betonte er seine persönliche Affinität zu Griechenland, da er Mitglied der parlamentarischen Arbeitsgruppe zum Thema Griechenland ist, und dadurch auch in einem Austausch mit griechischen Parlamentariern steht. Unter den mehr als 100 Gästen der Ausstellung befanden sich auch zahlreiche lokale Politiker wie der Bürgermeister der Gemeinde Rastenfeld, Gerhard Wandl samt Gattin, und der geschäftsführende Gemeinderat von Gars am Kamp, Herr Gerald Steindl samt Familie. Der Künstler Matthias Laurenz Gräff ist seit 2008 freischaffend als Akademischer Maler mit einem Atelier in Gars am Kamp tätig. Die Ausstellung Griechische Sehnsucht in der Taverne Zorbas stellt bereits seine 40. Ausstellung und Ausstellungsbeteiligung seit 1999 dar. Gräffs Bilder befinden sich nicht nur in österreichischen Sammlungen, sondern auch außerhalb des Landes, wie in einer US-amerikanischen Privatsammlung in Sun Valley. Auch befinden sich seine Werke in Staatsbesitz, wie in der griechischen Botschaft zu Wien oder im Besitz anderer Künstlern, wie Nick Simper in London, dem Grüngungsmitglied der Hardrockband Deep Purple.

ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ κου ΖΗΚΟΥ

________ _____, ________ ___ _______________ ________ _________

Σεβασμιώτατε  Μητροπολίτη Αυστρίας, Έξαρχε Ουγγαρίας και Μεσευρώπης  , κύριε  Αρσένιε , και σεβαστοί Πατέρες, ευχαριστούμε Εσάς και το Προεδρείο της Αγίας Τριάδος για την Θερμή φιλοξενία σας.

Εξοχότατη Πρέσβη της Ελλάδας στην Αυστρία κυρία  Αλειφέρη

Εκπρόσωπε του Πρέσβη της  Κυπριακής  Δημοκρατίας στην Αυστρία  κ. Μαστοράκη , Ακόλουθε Τύπου.

Εξοχότατε  Πρέσβη της μόνιμης αντιπροσωπίας  για την «Ασφάλεια  και  την Ειρήνη στην Ευρώπη» κ. Παπαδάκη

Αξιότιμε .κ. Διευθυντά του γραφείου Τύπου  της Ελληνικής  Πρεσβείας κ.Προκάκη

Αξιότιμε Στρατιωτικέ Ακόλουθε της Κυπριακής Πρεσβείας στην Αυστρία κύριε Δημητριάδη,

Αξιότιμοι  εκπρόσωποι των  Ελληνικών και Κυπριακών Υπηρεσιών στη Βιέννη

Αξιότιμε Πρόεδρε του Συνδέσμου Ανταποκριτών Διεθνών ΜΜΕ Ελλάδος κ. Τσικνή

Εκπρόσωποι Ομοσπονδίας Συλλόγων Βιέννης

Εκπρόσωποι  του Πολιτιστικού Κυπριακού Κέντρου  Βιέννης

Αξιότιμοι καλεσμένοι μας, Κυρίες και Κύριοι, Φίλες και Φίλοι,

Αγαπητά  Μέλη του Συλλόγου μας.

Σας ευχαριστούμε για την αγάπη με την οποία περιβάλλετε  για μια ακόμη φορά   την  προσπάθεια του συλλόγου μας.

.

Θα αναφερθούμε, σήμερα, στους χιλιάδες συμπατριώτες μας, Έλληνες, που ορμώμενοι από αδήριτες ιστορικές ανάγκες, στράφηκαν προς την Κεντρική Ευρώπη και ιδιαίτερα εδώ, στη Βιέννη, που χτυπά ουσιαστικά η καρδιά της.

Είναι οι Έλληνες, που διαπρέπουν, σε κάθε μετερίζι  συντελώντας αναμφισβήτητα στην αφύπνιση του υποδούλου γένους. Αυτούς, που με συμπαραστάτη την Ορθόδοξη Εκκλησία, κρατούν άσβεστη την πατριωτική φλόγα και ζωντανό το όραμα μιας Ελεύθερης Ελλάδος, ως τον τελικό προορισμό όλων των προσπαθειών τους.

Ως Δυτικομακεδόνας, αισθάνομαι ιδιαίτερα υπερήφανος για εκείνους τους συντοπίτες μου, που πρωτοστάτησαν στην άνθιση της Ελληνικής Παιδείας, χωρίς να είναι ποτέ αγνώμονες στους Αψβούργους, για τη δυνατότητα που τους έδωσαν να μεγαλουργήσουν.

Ας περπατήσουμε, λοιπόν, μαζί νοερά στην εποχή εκείνη, που οι άνθρωποι, οπλισμένοι με την πίστη του Χριστού, κατάφεραν να κατανικούν τον κάθε ορατό και αόρατο αντίπαλό τους, ψάλλοντας συχνά νικητήριους παιάνες «τη Υπερμάχω Στρατηγώ…» !

Στο ταξείδι αυτό της ιστορικής αναδρομής μας, θα συμπορευτούμε με πλοηγό την Δρ. Ελένη Γύζη, που πριν την καλωσορίσω, θα αναφερθώ σε ένα σύντομο βιογραφικό σημείωμά της. Σπούδασε: Ελληνική και Αγγλική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δημοσιογραφία και Ιστορία της Τέχνης στο Λονδίνο. Στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης σπούδασε Θεατρολογία, Φιλοσοφία και Νεοελληνικά, αποφοιτώντας με διδακτορικό για τις «Δελφικές Εορτές του 1927 και την Απήχησή τους». Διοργάνωσε σειρά εκδηλώσεων πολιτισμικού χαρακτήρα, στη Βιέννη και στην Αθήνα, με τη συμμετοχή Αυστριακών και Ελλήνων καλλιτεχνών. Ασχολείται με: Τη Δημοσιογραφία, ως συνεργάτης του Axel Springe (ADAC). Την έρευνα της φιλοσοφίας του αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Την παρουσίαση πτυχών της Νεοελληνικής Ιστορίας, μέσα από Εκθέσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα, που πραγματοποιεί το Ιστορικό Φωτογραφικό Αρχείο Νεώτερης Ελλάδας, κλπ.

Στο συγγραφικό έργο της συγκαταλέγονταο σειρά εκδόσεων και δημοσιεύσεων (ποιητικές συλλογές, μελέτες για το Θέατρο, μονογραφίες καλλιτεχνών κ.ά.).  Την καλοσωρίζουμε που με χαρά δέχτηκε την πρόσκληση του Συλλόγου μας και την ευχαριστούμε. Θερμά.

 

Καλωσορίζω τον καθηγητή δρ. Παναγόπουλο Αλέξιο του Πανεπιστημίου Ούνιον Βελιγραδίου. Την πόλη όπου κάποτε υπήρχε πολυπληθής Ελληνομακεδονική παροικία, παλαιότερη κι αυτής της Βιέννης. Λειτουργούσε, μαλιστα εκεί, Ελληνικό Σχολείο και Γυμνάσιο, όπου δίδαξε ο Λόγιος Μακεδόνας Δημήτριος Κλείδης, ενώ Μητροπολίτης της πόλης χρημάτισε ο Δημήτριος, που καταγόταν από τα Σέρβια, Κοζανης.  Το δε τελωνείο του Ζέμουν ως ακροτελεύτιο της Aυστροουγγαρίας σύνορο και όριο, είχε  τον τελωνιακό κώδικα στην ελληνική γλώσσα. Κοντά δε στο Βελιγράδι, υπήρχε η πόλη Στάμπατς, που  λειτουργούσαν, μάλιστα, Ελληνικό αρρεναγωγείο, παρθεναγωγείο, επαγγελματική σχολή και πολλά ευαγή ιδρύματα, όπως φαίνεται από τη διαθήκη του Μακεδόνα Χαρίσιου Μούκα, που αφήνει από 500 φράγκα στον κάθε φορέα. Ας μην ξεχνάμε ότι στο Βελιγράδι άφησαν την τελευταία τους πνοή ο φλογερός αγωνιστής Ρήγας Φερραίος και οι 7 συντρόφοι του. Μέσα στην απολυταρχική βία της Ευρώπης, το πατριωτικό εθνεγερτήριο σάλπισμα του Ρήγα Φεραίου, για τη συσπείρωση των Ορθοδόξων Λαών  που αντήχησε σαν σεισμός εν αιθρία και δεν βυθίστηκε, με το θάνατό του, στη σιωπή όπως δηλώνει «Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή

Ο καθηγητής DDr. Αλέξιος Παναγόπουλος του Παναγιώτη είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Σλαβολόγων, πρώην διευθυντής σχολάρχης Αθωνιάδος Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αγίου Όρους Κοσμήτωρ Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημιου Κεντρικής Αμερικής του Οικουμενικού Πατριαρχείου, καθηγητής της νομικής στο Βελιγραδι Πανεπιστημίου Ούνιον, ειδικός επιστημονικός συνεργάτης της διεθνούς Ακαδημίας αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου Θεσσαλονίκη. Συγγραφέας 50 βιβλίων και πολλών άρθρων. Κατέχει βραβεία απο εκκλησιαστικά και πολιτειακά πρόσωπα για το έργο του. Το νέο του βιβλίο αποτελεί συμβολή στην επιστήμη και στην ιστορία. Ο Μακεδονικός  Σύλλογος  με χαρά υποστηρίζει το επιστημονικό του έργο με τίτλο «Η υπόσταση της σχισματικής Εκκλησίας των Σκοπίων, μέσα από μία διαβαλκανική και εθνική προσέγγιση».

  • Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον κο Φωτιαδη Άγγελο για την μουσική καλλιτεχνική του επιμέλεια, που μαζί με τους εκλεκτούς του συναδέλφους καλλιτέχνες μας έδωσε απόψε ενα ξεχωριστό και εμπνευσμένο μουσικό πρόγραμμα θυμίζοντας την παραδοσιακη μας μουσική με τους συνεργάτες του τους Νikolas Charalambous, Giti Huber Julia Fürst Serafeia Maggou Antonia Polizou Simona Rouckova Alexándros Tzovanis Alkis Mavridis. Πιάνο.

Μελίνα Μποτέλλη : Στο φώς των κεριών

ΦΩΤΟ ΩΔΕΙΟ ΚΕΡΙΑ 5

Georg Gstrein

Μελίνα Μποτέλλη μια κυρία, μια καταπληκτική ηθοποιός και ένας πραγματικός άνθρωπος!! Δεν χρειάζονται λόγια περιττά για να σας την παρουσιάσω. Όσοι ξέρουν από θέατρο, από χορό, από τραγούδι την γνωρίζουν καλά! Ελληνίδα εκ Ρουμανίας από πατέρα , Κυπρία από μητέρα, θα πεί κανείς τι περιμένατε? Με τέτοιους γονείς είναι δυνατόν να βγεί κάτι μέτριο? Ε όχι λοιπόν! Με ότι και να καταπιάστηκε ήταν και είναι το Νούμερο 1!

1.Κυρία Μποτέλλη είστε μια καλλιτέχνης που καλύπτει όλους τους χώρους : είστε σκηνοθέτης, ηθοποιός, χορεύτρια τραγουδίστρια, σεναριογράφος κ.λ.π ….  Είστε Η καλλιτέχνης όπως το απαιτεί σήμερα η θεατρική σκηνή . Εσείς τι θεωρείτε τον εαυτό σας?

Απάντηση: Είμαι ηθοποιός. Ο ηθοποιός σήμερα πρέπει να έχει μαθητεύσει και στις τρεις τέχνες. Της Υποκριτικής, του Χορού και του Τραγουδιού ,αν θέλει να είναι επαρκής.

Είμαι ηθοποιός που μπορεί να παίξει Αρχαίο Δράμα, Πρόζα ,μέχρι Μουσικό Θέατρο.

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου σκηνοθέτη , αν εξαιρέσουμε τις μουσικές μου παραστάσεις. Ο σκηνοθέτης πρέπει να κάνει ξεχωριστές σπουδές. Δυστυχώς στην Ελλάδα είναι ελάχιστοι οι σκηνοθέτες με σπουδές. Οι περισσότεροι είναι εμπειρικοί.

2.Σπουδάσατε κλασικό χορό, χορέψατε στη Λυρική Σκηνή, γίνατε καθηγήτρια χορού , έχετε κάποιες απογοητεύσεις από το γεγονός ότι δεν αφοσιωθήκατε περισσότερο σε αυτές τις δύο αγάπες σας?

απάντηση: Χαίρομαι που η ίδια η ζωή με όρισε στο Θέατρο. Λυπάμαι όμως που δεν      μπόρεσα να είμαι παράλληλα στον κόσμο της Όπερας, που με τα σημερινά σκηνοθετικά και ερμηνευτικά δεδομένα είναι το πληρέστερο θεατρικό είδος. Την αγάπη μου αυτή για τη μουσική προσπαθώ να την εκφράσω μέσα από τις μουσικές μου παραστάσεις.

3.Πως συμβιβάσατε την τόσο επιτυχημένη καριέρα σας με την οικογενειακή ζωή, με τα παιδιά και με σύζυγο που και εκείνος έχει μια πολυσυλλεκτική ζωή?

απάντηση: χρειάστηκε να αφήσω το θέατρο για κάποια χρόνια και να είμαι μόνο στην τηλεόραση, για να μπορώ να είμαι κοντά στα παιδιά μου, ιδιαίτερα στην περίοδο της εφηβείας. Τώρα όμως που μεγάλωσαν ,μπορώ να αφιερωθώ στις τέχνες ,χωρίς όμως να απομακρυνθώ από την πηγή δύναμης, που είναι η οικογένεια. Με τον άντρα μου ,έτσι κι αλλοιώς, είμαστε απόλυτα δεμένοι.

4.Τι καριέρα θα θέλατε για τα παιδιά σας?

απάντηση: Η καριέρα τους θέλω να είναι αυτό που αγαπούν. Το όνειρό τους. Κανένα από τα τρία δεν είναι στο χώρο της τέχνης, χωρίς να σημαίνει πως δεν τις αγαπούν.

5. Έχετε ξαναβγεί με θεατρικό έργο στο εξωτερικό και αν ναι που και με ποια έργα?

ΑΠΆΝΤΗΣΗ: Στο παρελθόν υπήρχαν πολιτιστικές ανταλλαγές .Έτσι σπουδαίες Ελληνικές θεατρικές παραστάσεις ταξίδευαν στο εξωτερικό, πρεσβευτές του Ελληνικού πολιτισμού. Είχα τη μεγάλη τύχη , σαν ηθοποιός του ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟΥ του Σπύρου Ευαγγελλάτου , να ταξιδέψω και να παίξω πολλές φορές στο εξωτερικό. Στη Γερμανία με τον ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟ του Βιτσέντζου Κορνάρου. Στην Αυστραλία, Αμερική ,στην Βουλγαρία ,στο περίφημο Φεστιβάλ των Εθνών, στο Λονδίνο και στο επίσης περίφημο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου , με την παράσταση -σταθμό ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΕΣ του Μένανδρου.

6.Εσείς αν τώρα σας έδινε κάποιος την δυνατότητα τι θα θέλατε να κάνετε?

απάντηση: Παραστάσεις όχι μόνο σε όλη την Ελλάδα αλλά και στους Έλληνες του Κόσμου ,που με γνωρίζουν πολύ καλά από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ,που έχω παίξει σε τηλεοπτικές σειρές -μεγάλες επιτυχίες.

Θα ήθελα σύντομα να μου δοθεί η ευκαιρία να ξαναπαίξω σε μια σπουδαία τηλεοπτική σειρά .Αλλά πιο πολύ σε κινηματογραφική ταινία.

7.Ποιο ρόλο σας θα θέλατε να ξαναπαίξετε?

απάντηση: Τη ΜΑΡΘΑ από το ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗ ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΓΟΥΛΦ του Εντουαρντ Άλμπυ σε σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου. Πιστεύω πως ήταν ο πιο δύσκολος ,αλλά και ολοκληρωμένος ρόλος ,που έχω παίξει.

8.Μοντέρνο ή κλασικό ρεπερτόριο?

απάντηση: Καλό έργο .Καλό σκηνοθέτη .Καλούς ηθοποιούς .Καλούς ανθρώπους. Δεν παίζει ρόλο αν είναι μοντέρνο η κλασσικό ρεπερτόριο.

9. Ποιοτικό θέατρο ή boulevard. Τι είναι καλύτερο για έναν λαό?

απάντηση: Χρειάζονται και τα δύο, αρκεί να είναι παραστάσεις υψηλής ποιότητας.

10.Τι είναι για σας το έργο « στων κεριών το φώς»? Είναι ένα one woman show ? ή ένα έργο με πλοκή…. Μιλήστε μας γιαυτό.

απάντηση: Είναι η Γυναίκα στις διαφορετικές στιγμές της ζωής της. Είναι κορυφαίες στιγμές πολλών γυναικών.

Είναι ύμνος στη γυναίκα, τον άντρα, την αγάπη.

Ρεσιτάλ ηθοποιίας ,τραγουδιού και κιθάρας.

Είναι το απόλυτο δέσιμο τεχνών ,όπως η Ποίηση , η Μουσική, το Θέατρο.

Είναι η αποκάλυψη των μυστικών πνευματικών συγγενειών των μεγάλων Ελλήνων και ξένων δημιουργών.

 

 

ΦΩΤΟ ΩΔΕΙΟ ΚΕΡΙΑ 7

 

G.G.

Kunst und Kultur beim Griechen


Gräff

Eröffnung der Ausstellungsreihe beim Zorbas am Freitag, den 13. November 2015 um 19.30 Uhr

mit Mag. art. Matthias Laurenz Gräff «Griechische Sehnsucht»

Musikalische Gestaltung und Gesang: Loukia Agapiou

Begrüßung und Eröffnung: Abgeordneter zum Nationalrat Ing. Mag. Werner Groiß

Ausstellungsdauer: 13. November bis 15. Dezember 2015

Tischreservierung möglich unter: 02826-70037

Besuchen Sie uns auf Facebοok unter «Taverne Zorbas»

Adresse: Taverne Zorbas, Peygarten-Ottenstein 8, A-3532 Peygarten-Ottenstein

 

Αποτύπωμα σκέψεων της ζωγράφου Ιωάννας Καφίδα


«Πολλές είναι οι ώρες που κάθομαι στο εργαστήρι. Σε χώρο φαινομενικά κλειστό όπου εκεί σημειώνω,ψάχνω,διαβάζω, σχεδιάζω.Και λέω φαινομενικά,διότι τον εσωτερικό μου χώρο τον αισθάνομαι ανοιχτό.

Η ανάγκη ενός ταξιδιού υπάρχει ,όχι για να συναντήσω κάτι συγκεκριμένο,αλλά απλά για να πάω. Κατά την επιστροφή όμως κάποια αλλαγή συμβαίνει μέσα μου .Και έτσι το αόριστο γίνεται συγκεκριμένο.
Βρίσκω υπέροχο το αίσθημα του να ξεκινώ την μέρα μου σ ένα ξένο τόπο.Αυτή την φορά στην Βιέννη.Είναι φυσικό όλα να μοιάζουν διαφορετικά.Παρατηρώ τις μορφές ,τα χρώματα,το βάθος,τα διαφορετικά μεγέθη.Κάπως έτσι παίρνω τα χαρτιά και τις ακουαρέλες μου και ζωγραφίζω αυτό που μ ενδιαφέρει.Κάθομαι μπροστά στο θέμα μου ,αυτή τη φορά έξω από τους τοίχους του εργαστηρίου μου.

Sunday walk-35x52cm-watercolor

Sunday walk(35×52 cm-watercolor)

Cafe Central-29x41cm-watercolor

Cafe Central(29×41 cm-watercolor)
Βιώνω την απλή καθημερινότητα,κάθομαι στο Café Central, ένα από τα περίφημα καφέ της Βιέννης και το ζωγραφίζω ενώ μαθαίνω ότι στη Βιέννη αναδείχθηκε, έζησε και συνεχίζει να υφίσταται μία από τις παλαιότερες ελληνικές παροικίες της Διασποράς. Οι ελληνικοί ναοί στην πόλη είναι δύο από τα πολυάριθμα μνημειακά κτίρια Ελλήνων, πού είτε είχαν δημόσια χρήση είτε στο πέρασμα του χρόνου άλλαξαν χέρια. Τόπος συνάντησης, αλλά και ενθύμησης των στόχων που θέτει κάθε Έλληνας που βρίσκεται στην πόλη.

Και έτσι ζωγράφισα την ¨Griechenstrabe¨ αλλά και μια σειρά έργων που γεννήθηκαν με αφορμή ένα ταξίδι δίχως ¨συγκεκριμένο¨ σκοπό…»

Πηγή mcnews.gr

Tango Argentino

antonio olga

Georg Gstrein

Σήμερα το βράδυ ξεκινούν  μαθήματα Tango Argentino  για αρχάριους από τις 19.00-20.00 . Θα ακολουθήσει Milonga ( χορεύετε Tango)  από 20.00 -23.00. Η συμμετοχή για αυτούς που θα χορέψουν στην Milonga είναι 5 Ευρώ το άτομο. Αυτοί που θέλουν να παρακολουθήσουν η είσοδος είναι δωρεάν. Και που θα γίνουν στο γνωστό σε όλους μας Café Public Landstraße Hauptstraße 173-175 in 1030 Wien.

Τα μαθήματα διδάσκει η αγαπητή σε όλους και δευτεραθλήτρια Ευρώπης   στο Tango                    Olga Messogitis.

HEUTE Milonga mit Che Tango von 20.00-23.00 Uhr im Café Public Landstraße Hauptstraße 173-175 in 1030 Wien. Kosten: 5,-€
Freuen uns schon auf euch!